ײ דיש ל אָד ז ש 99 די יידן, וועלכע מען האָט ארייננעבראכט אין לאָדזשער געטאָ פון מערב-אייראָפּע, ארום 20 טויזנט פּערזאָן (דייטש- לאַנד, עסטרייך, לוקסענבורג און טשעכאָסלאָװאַקיע) זענען פון די דעפּאָרטאַציעס אָפּגעהאַלטן נעװאָרן, אָבער נישט אויף לאַנג. דעם פ מאי 1942 הויבם זיך אָן די דעפּאָרטאַציע פון מערב-אייראָפּעאישע יירן, וועלכע נעדויערט ביזן 18 מאי. די אלגעמיינע צאָל ארויסגעשיקטע האָט באַטראָפן 10,980 פּערזאָן. צו יענער צייט הויבן אָן אין לאָרזשער געטאָ אריינקומען יידן, וועלכע זענען איבערנעבליבן נאָך די ליקווידאציעס פון אַנדערע געטאָס. דאָס זענען געװען;: װלאָצלאַװעס; קאַליש; שעראַדז; לאַסק; זרונסקא װאָלאַ; פּאַביאַניץ; זגערזש, זעלאוו; אָזאָרקאָוו; סטריקאָוו; בזשעזשין; בעלכאַטאָװ; וויעלון; װאַר- טע; טורעק --- צוזאמען: 19,4/8 פּערזאָן. כאָטש די דייטשן האָבן אַלעמען פארזיכערט, אז די דע- פּאָרטירטע פאָרן אין אַרבעטס-לאַגערן -- האָט מען זיי אָפּנע- פירט קיין כעלמנאָ -- צום אומברענגען.
א געוויסע צאָל יידן האָט מען דאָך איבערגעשיקט אין די פּױיזנגער ארבעטסלאַגערן. פון א דאָקומענט, װאָס איז אָפּגעפונען נעװאָרן אין אַרכיוו פון דער געטאָ-פאַרװאַלטוננ ווערט מען נעוויער, אזן מען האָט אױסנעבאָרגט יירן פון לאָדזשער נעטאָ. (יודענליינעביהר). אין א באַריכט פון דער געטאָ-פאַרװאַלטונג ווערט באשטעטיקט, אז: , פון 1 יולי ביזן 1 דעצעמנער 1949 איז ארייננעפלאָסן אויף זייער קאָנטע, פון די פּױזנער לאַגערן, די סומע פון 9906. 1,110,224 רייכסמאַרס", דער רעזשים אין די פּויזנער לאַנערן איזן נגעווען זייער א שטרענגער, און די שטראָפן --- נרויזאַמע. פון יאַנואַר ביזן 1 יי 1942, זענען אין די לאַגערן נעװאָרן אויפנעהאָנגען 5 לאָדזשער יידן --- צווישן זיי --- א יינגל פון 15 יאָר. צִּ די געטאָ-יידן, פארבליבענע נאָך די דעפּאָרטאַציעס, אַנט- מוטיקטע, פארביטערטע, האָבן ווייטער געמוזט אָנגיין מיט דער ארבעט. רומסאָווסקי האָט געפּרוווט טרייסטן --- אז מער קיין דעפּאָרטאַציעס וועלן נישט זיין, און אז נאָר דורך פלייסיקער ארבעט װועט ראָס געטאָ בלייבן לעבן. דערביי האָט ער אין זיינע רעדעס נישט פארפעלט צו רימען זיינע אויפטוען. פון איינער אזא רעדע, געהאַלטן דעם 6 נאָוועמבער 1942, דערוויסן מיר זיך וועגן מצב אין געטאָ.
דער נמינע-בורזשעט באַטרעפט איבער 3 מיליאָן מארק א חודש. פאַראַן אין נעטאָ: 1680 שפּיטאָל-בעטן; 7 אַפּטײקןן 4 אַמבולאַטאָריעס; 2 גיכע-הילף אַמבולאַנסן; עס זענען טעטיק 0 דאָקטוירים; א מושב-זקנים, װוּ עלטערע לייט קאַנען אויס- לעבן במנוחה, אונטער אַ השנחה. 14 טויזנט קינדער באַקומען באַשפּייזונג פון די שול-סיכן". וועגן דער דאָזיקער רעדע, באַטמערסט װאָלף יאַסני אין זיין בוך : ,די אַנשטאַלטן, דערמאָנטע אין דער רערע און די אָנגע- גענעבענע צאָלֿ פון מענטשן װאָס ווערן באַדינט --- האָבן פאַק" טיש דעמאָלט עקזיסטירט. אָבער אין 9 חדשים ארום, האָם די דייטשע מאַכט ליקווירירט די שפּיטעלער און די קראַנקע; די קינדער און זקנים נעשיקט אויף אוױיסראָטוננ", צִּ דעפּאָרטאַציעס --- אונטער פארשידענע אויסריידן, זענען נעווען ,נאָרמאַלע" דערשיינונגען אין לאָרזשער נעטאשָ. עס האָט נעטליעט א פונק פון האָפענונג, אז רי מענטשן, וועלכע פאַר- לאָזן דאָס געטאָ, פאָרן אויף אַרבעט. אַפילו נאָכדעם, װוי דער רב סילמאַן האָט צו זיינעם א פריינד געשיקט א בריוול, פון וועלכן עס איז קלאָר געװאָרן, אַז אין דאָרף כעלמנאָ ברענגט מען אום מענטשן (כאָטש געציילטע האָבן ווענן דעם געװװוּסט), האָט מען זיך דאָך געקלאַמערט אין דעם: אפשר?
אין פּסק-דין פון נעריכט אין האַנאָװער (נאָוועמבער 1963) וועלכער האָט גנעמשפּט די געשטאַפּאָדקאָמיסאַרן נינטער פוסס און ד"ר בראַדפיש, וועלכע האָבן אָנגעפירט מיט די דעפּאָר- טאַציעס און אויך דער ליקװוידאַציע פון לאָדושער נעטאָ -- נעפינט זיך פאָלננרע באשרייבונג פון דעפּאָרטאַציעס אין יאָר 1942 : , דער אוױיסװאַל פון פּערזאָנען, װאָס דאַרפן ארויסנעשיקט ווערן און דער צוזאמענשטעל פון די טראַנספּאָרטן האָט ביז מאי 1949 דורכגעפירט די יידישע פארוואלטונג (רומקאָווסקי- אַדפיניסטראציע) אונטער דער אויפזיכט פון נינטער פוקס. פון אֶנהוֹיב האָט קיינער פון די געטאַָ-אײינװױינער נישט נע- װונסט װאָס עס דערווארט די יידן, וועלכע ווערן טראַנספּאָר- טירט און דעריבער איז נאָך געווען א גרויסע צאָל פרייוויליקע צום פאָרן און זעלטן װער האָט זיך קעגנגעשטעלט דאָס ארויסשיסן פון געטאָ". צִ די טראַגישסטע דעפּאָרטאַציע אין בלי-ספק פאָרנעקומען אין די טעג פון 1 ביון 12 סעפטעמנער 1942.
אין משך פון 12 טעג האָט מען פון נעטאָ ארויסנעפירט 0 טויזנט קינרער אונטער 10 יאָר. קראַנקע און זקנים. דער נורל, װואָס עס דערװואַרט די ארויסנעשיסטע איז נעווען פאר אלעמען טראַניש קלאָר. דעריבער האָבן זיך אָפּנעשפּילט נרוי- ליקע סצענעס, ווען מאַמעס האָבן מיט ציין און נענ? נעסעמפט פאַר ראַטעװען די קינדער -- און זענען דערשאָסן נעװאָרן אויפן אָרט. קראַנקע זענען געשפּרונגען פון די פענצטער פון שפּיטאָל; מענטשן האָבן זיך אױיסנאַהאַלטן; מען האָט אין עווידענץ-אַמט איבערגעשריבן רעם עלטער פון קינדער -- כדי זיי צו ראַטעװען. ,די שפּערע" --- וי די דאָזיקע שוידערהאַפטע טעג האָבן זיך איינגעקריצט אין זכרון פון די נעטאָ-יידן -- האָבן וי א נעשפּענס באַנלײיט די לעבנגעבליבענע. היינט --- וען 80 יאָר זענען שוין פארביי, טוען רי , שפּערע טענ" מיט דער נאַנצער ויטאָנלעכער שאַרפקייט א בליץ אױף -- וװען מען דערמאַָנט בלוין: געטאָ ליצמאַנשטאַדט. אין פּסק-רין פון ?אנדנעריכט אין האַנאָװוער, איז נעװאָרן פעסטגעשטעלט ווענן אָט דער דעפּאָרטאַציע : ,דאָס מאָל האָט זיך עס נעהאַנדלט װענן 20 טויזנט