266 םסר לוקאװ םורל. אוי ף װעלכן ס׳באפן זיך ארויף עטליכע .וױימע ׳ און צחאםן מיםן פױער ׳ פערד און װאגן קאלערן די זיך אריץ אין צעװילדעװעטן װאםער • כ׳זע צװײ דורכגייענדיקע יידן ׳ װעלכע מ׳געפינט צו מארגנס האלב־טויטע, מיט ארימגעשטעקטע פיס אין װאםער • — כ׳װיל א הײם! — האב איך האסטיק ארויםגעשריגן און כאלד פאר זיך אלײן זיך פארשעמט . כ׳האב פעסטער געדריקט דעם פארענטש, אין הארצן געשװוירן מער זיך נישט צו שרעקן, און דאך מיט איין אויג געקוקט אויפן װאסער, אין װעלכן ם׳האט זיך אפגע־ שפיגט דער בלאנדער לבנה־קאפ . אין דעם דערהער איך טריט: דאס איז ״שמיענזעק״, — האב איך ביי זיך געטראכט און מיט הארץ־קלאפעניש געקוקט אויפן בארג, פון װעלכן ס׳האבן זיך די טריט גע־ הערט. דער ״טראק־טראק״ הערט זיך װאם אמאל נענטער, נאך א װױלע און איך דערזע׳ װי פון דער צװייטער זײט בארג, בײם שפיץ, באװיהט זיך א שװארצע מענטשלעכע פיגור, װעלכע שלעפט אויף די אקסלעך א פיש־נעץ.. . זי דערנענטערט זיך צו אונדז.. . כ׳דערקען פאװל דעם שטאטישן פישער. א גרויס הארציק געלעכטער רײסט זיך מיר פון ברוסט ארוים, װאם פארקאלערט זיך ערגעץ כיץ האריזאנט . ״דאס לוקאװער װארט / 1927 פון דער בינע ״צןןזייט און צעשפרײט״. דראמע אין 4 אקטן פון שלום עליכם . ״מענטשן״. קאמעדי אין 3 אקט פון שלום עליכם . רעזש׳ה״ל. קראמאזש ,