ה׳ קראמאזש, למשל, האט זיך דארומגעדרײט איבער גאנצע דרײ אקטן און זיך גע־ האלטן אין אײן בימעח, זעלטן װען געלאכט א ח צום םוף נישט מיר נישט דיר זיך צעװײנט. עס איז נישט געקומען אין זײן שפילן צום אויסדרוק די טראגעדיע פון א יידישן טאטן, עס האט געפעלט שטײגערונג. די לעצטע םצענע איז אויסגעקומען װי צוגעקלעפט. דאקעגן א פרעכטיקן טיפ האט געשאפן פר׳ גאלדבערג. נישט שלעכט האבן געשפילט ה׳ בורשטין און ה׳ םקורקע (פאר װאם האט דער לעצטער געמוזט ליגן אויף דער שטול װי פארשטייפט ז) ה׳ גריצמאן האט שטארק שארזשירט. נישט קי ח שלעכטע מוטער איז געװעז אוי ד פרל׳ זאלצמאן, נאר פאר װאם האט זי געטראגן אזעלכע שמוציקע קלײדערן אחדא קומען מיר צו צו זײער אן אנגעוױיטיקטע פראגע פאר אלע אמאטאח־קרייזן • אמאטאח האבן בכלל ליב צו חיםן זיך צו שווערע און גרויסע םיעםעם. עס םעלט רעקװיזיט, עס פעלן דעקאראציעס, אבער די דראמאטישע קרײזן שטעלן זיך פאר דעם נישט אפ. און מען שפילט גרויסע פיעםעם.