268 םפר לוקאװ דער דראמאטישער קרימ בײ דער י.ש.א. איז אין דעם פאל נישט קיין אויסנאם. איז טאקע ארויםגעקומען אנשטאטא גבירישע שטוב— אן ארעם צימער מיט צעברא־ כענע שטולן און צעריםענע םאפעם און די ארטיםטן האבן זיך ארומגעדרײט אין שמוציקע קלײדער. שלעכט איז אויך געװען די כאראקטעריזאציע. א קאפיטל פאר זיך איז די אויסשפראך. מילא׳ אז מען קען נישט קײן רוםיש און מען זאגט מאטװע (מיט דער נקודה אויף ״מא״ דוקא) אנשטאט מאטװײ, קען מען נאך פארשטײן, אבער ײדיש דארף מען דאך קענען. די ײדישע אויםשפראך אבער האט איבערגעלאזט פיל צו װינטשן. איץ מאל פאר אלע מאל מוז מען אויך אויםװארצלען דאם דעקלאמירן אין יעדער סיטואציע. דאס רוב שפילער (א שטײגער פרל. ליכטענבערג) האבן שטארק דעקלאמירט. א םך בעסער איז אויסגעפאלן דער אײנאקטער ״מענטשן״, מיר זעען דא קלאר׳ אז אן אײנאקטער גיט זיךא םך מאל בעםער אי?, װי לענגערע פיעםעם. די רעזשי איז דא געװען אן אײנהײטלעכע. דער אײנאקטער איז אדורךא סך לעבהאפטער װי ״צעזײט און צעשפרײט״ לעבעדיק איז געװען ה׳ בורשטין אין זיץ ראל׳ האט אבער צו פיל שארזשירט. עס איז נאך נישט געדרונגען, אז װי באלד דער עולם לאכט, דארף מען איבערחזרן צען מאל דאס זעלבע. כאאטיש האט אויםגעזען די םצענע בײם יקום־פורקן־טאנץ. הר־י פה