אמדימחשבד׳איזװױיטערגעגאנגן: פמזיעענאזלעכערבלאזטאװינט׳פוןאיין זייט״חרון״׳אוןפונדעראנדערערזייט״זעם״. װעןחרמוזע םטרעפ ןזיךצחאמען׳ הײבטאןדונערן׳דיװעלטװאלטח״וחרובגעװארן׳באוױמטזיךפארגאטדערגרינער בלאט׳װעלכןדיטויבהאטגעברענגטנח ןאיןדערתיבה. דערבלאטאיזגעװע ןפוןא זית׳אמזײערביטער׳אונדאליגטטאקעדעררמז: אזעסאיזבעםערדאםביטערפון גאט׳װידאםזיספוןמענטשן׳גאטדערפילטדעםצערפוןדורהמבול. אמפון צערװערטזימפניםגרין׳עסשפיגלטזיךאיןהימלאםפארציטזיךאגרינער שטרײף... דערמאגטזיךגאטאיןזיץשבועד״װאסערהאט געשװוירןצודיאבות׳עס באוױיזטזיךדאםבלוטפמקרבןפסחביי יציא תמצרים׳אוןדעראילפוןדערעקידד״ האטגאטחרטהאויףזײנעמעשים׳ערפארשעמטזיך׳זימפניםװערט רויטפמבושה׳ עםשפיגלטזיךװידעראיןהימלאםעספארציטזיךארויטערשטרײף... דערנא ךבא־ וױיזןזיךכוהנים׳לוײםאיןװײמינקעהעמדלעךװיזיטועןדיא״עבודה״׳דערמאגטזיך דעררבש״עאינזײנעקינדער׳װעלכזהענןאיןגלות. בלײבןשטים״חרון״און״זעם״ אוןגאטװערטאלמלארחמים׳זימפניםװערטוױיספוןרחמנותא םעסשפיגלטזיך װײטעראיןהימל׳אמעספארציטזיךאוױימערשטרײף׳אוןפונדיאלעשטרײפןװערט באשאפןדעררעגגבויגן׳אמזײדנומתדיברכהמיטכװנה׳דערמאגטזיךגאטאין דעםחורבןאמהײבטאןוױיגן׳גאטסטרערןזענע ןפייערדיקע׳װעןזיפאלןאראפ װאלטדיװעלטחלילהפארברענטגעװארן׳נא רדערמלאךאף־ברי׳דערשרפוןדעם רעגן׳נעמטזיךצחאמען׳קילטזיאפאונמאכטפון דיגשמי־ברכד״

װי פון אברהמ׳ל מחשבות ארוים׳ זענען א פארשװערע טראפן געסאלן אויף דער פארטריקנטער ערד׳ אז דער גאנצער בית־הקברות האט א הילך געטאן׳ די מארחלשטע בית־עולם־גראזן האבן זיך װי מודענדיק געבויגן איינער צום אנדערן׳ איינער צום אנ־ דערן׳ ביז עס האט זיך אויסגעװיגט א געשרײ: די װעלט איז זינדיקו א מ גלײך נאך א מאל — די װעלט איז זינדיק! די גראזן זענען שטײן געבליבן אײנגעבויגענע און די מצבות האבן זיך געצויגן ארויף׳ ארויף צום ברוין־בלויען הימל׳ שטרײפן ליכט האבן שלענגלדיק זיך געיאגט װי כװאליעס׳ א מ די קברים האבן וױ טבילתדיק געטאנצט ארויף א מ אראפ׳ ארויף און אראפ... ר׳ בערל איז פלוצלינג שטום געבליבן אן איינגעבויגענער נעבן א געמויערט שטי־ בעלע׳ א ברכה געמאכט איבערן רעגנבויגן׳ דערנאך א װיח געטאן מיטן פינגער װי א מענטש׳ וועלכער האט םוף־כל־םוף געפונען װאם ער האט יארן לאנג געזוכט׳ א מ דערבײ געזאגט • . — אט דא׳ אין דעם אוהל׳ ליגט ר׳ אברהם די מ זצ״ל׳ גערופן האט מען אים ר׳ אברד׳מ׳עלע דער חוש הריח׳ א מ נאך אים טאקע הײסט דו — האט ר׳ בערל דרך־אגבדי ק א זאג געטאן צו אברהמעלן׳ א מ װייטער גערעדט — מ׳האט דערצײלט׳ װען ער האט אנגעהויבן חומש׳ האט מען געמאכט א סעודה״ בשעת ער האט צוגענומען צום מויל א