400 סםר לוקאו • בלויז צװײ פא ר איבערגעשראקענע אויגן האבן זי ד צוגעקוקט װא ם ע ם געשע ט אי ן קעלער: בלוי ז א ט ד י אויגן האבן געזע ן װ י אל ע גײע ן ארוי ם: בלוי ז א ט ד י אויגן האבן אויםגעהאלטן דע ם באשלום: בעםע ר געהרגע ט װער ן אויפ ן ארט ׳ או ן ניש ט לאז ן זי ד פירן אוי ף פײן. או ן א ט ד י אויגן האבן געזע ן װ י ע ם װער ט נאבט. ם׳אי ז שטיל, קײגע ר קומט נישט. מע ן דאר ף זי ד אייל ן או ן אנטלויפן. באל ד װעל ן ד י גוױ ם ארוי ם פו ן זייער ע היתער ראבעװע ן דא ם לעצט ע בים ן װא ם אי ז ד א געבליב ן נא ד ד י ײדן... און אי ן יענע ם טא ג בי ז אי ד געװע ן אויפ ן דארף. אל ץ אי ז מי ר געפאל ן פו ן ד י הענט, אל ץ גײ ט װ י אוי ף צוריק .

בײנאכט ביז אי ד ארוים אין װעג • אי ד בין געגאנגען דורכ א טיפן װאלד, דור אומבאקאנטע װעגן. מיט יעדן טראט האב אי ד זי ד דערנענטערט צו מיץ מוטער, צו מײנע ברידער. אפשר דארפן זײ מײן הילף? אפשר װאלגערן זײ זיך ערגעץ אויף א װעג ן מײן ברודע ד שאול האט תמי ד געזאגט, אז קי ץ לעבעדיקן װעט ער זיך נישט לאזן נעמען: ער מוז פריער דערהרגענען, באטש איצ דײטש. מיץ טײערער ברודער, װו איז דאם געװען אין דער אמתן? צי האסטו געהאלטן װארט? יא, אי ד גלײב דיר. דו האסט יאד שוין א מאל געזען װי מען פירט ײח פון לוקאו״... בײדע זענען מיר דאן געזעסן אויף א הויכן בוים אין װויטבאביזנע נעבן דער חזיר־ םטאציע בײם מעזדיטשער שאםײ. מיר האבן געזען, װי מען טרײבט די ײדן, און דעמאלט האסטו געשװיגן, אז קי ץ לעבעדיקן װעסטו זיך נישט לאזן נעמען. זעקס װאכן האב אי ד יי ד באהאלטן אין א םטאדאלע אין דארף • אי ד האב אפגע• שפארט פון ביםל עםן װאס אי ד האב געקריגן׳ אי ד האב געגנבעט, און דיר געטראגן אין דער באהעלטעניש אין דער םטאדאלע. װי גוט איז מיר דעמאלט געװען, שאול! איד האב יי ד געקושט און געקניפט, װײ ל רעדן האט מען נישט געטארט. עמעצער האט דאד געקענט דערהערן. בלויז זר ץ מאל האבן מיר גערעדט אויפן קול און מיר האבן זיך געפילט אין גאנצן פדײ.