םםר לוקאוו 451 די ידיעות פון פראנט זענען געװען זײער שלעכטע. בריסל איז געפאא• מיר האבן דארט איבערגעלאזט די הארעװאניע פמ יארן׳ אײנגעארדנטע שטובן מיט אלע חפצים. מיר זענען דאך ארוים מיט קלײנע װאליזקעלעד אין די הענט, האפנדיק׳ אז מיר װעלן זיך שנעל אומקערן, װארעם די ענגלישע און פראנצויזישע ארמײען װעלן דאד נישט דערלאזן, אז בעלגיע זאל װערן אקופירט פון די דײטשן. אבער געקומען איז די מפלה אין דונקערק. דאס ענגלישע מיליטער איז אנטלאפן אין בהלה און איבערגעלאזט די קריגם־אויםשטאטונג. אויפן הארץ איז געװארן שװער. מיר האבן נישט געזען קימ אויםװעג פון דער סיטואציע. פלוצים איז דערשינעןא באפעל, אז אלע פוילישע בירגער, װאס האבן געוװינט אין בעלגיע און געפינען זיך איצט אין פראנקרײך, זאלן זיך מאביליזירן אין דער פוילישער ארמײ׳ װאם איז געשאפן געװארן אין פראנקרײך. איך אוז נפתלי האבן אויך דערהאלטן אויפפאדערונגען תיכף זיך צוצושטעלן אין פוילישן מיליטער. מיר האבן זיך געזעגנט מיט די פרויעז אמ קינדער, געבליבענע אין דער פרעמד אן מיטלען צום לעבן, און מיר זענען אװעקגעפארן.
מען האט אונדז אװעקגעפירט װײט׳ און מיר האבן זיך געטראפן מיט אונדזערע אלטע באקאנטע פאליאקן. דאם זענען געװען די רעשטלעך פון דער פוילישער ארמײ, װאם איז אנטלאפן דורך רומעניע קימ פראנקרײך און דארט געפרװוט אויפשטעלן די ארמײ צוזאמען מיט די פאליאקן, װאס האבן געװוינט אין פראנקרײך. יעדער פמ אונדז האט דארט געזוכטא פרײנד,א חבר. קודם־כל האבן מיר געזוכט באקאנטע פון לוקאוי• אפשר װעט זיך דאך געפינעןא לאנדסמאן. װי דערשטוינט בין איך געװארן, װען איך האב זיך דערוװםט, אז יאסל בורשטין זוכט מיך. איך האב זיך דערוװםט, אז ער געפיגט זיךא10 קילאמעטער פון דעם ארט, וװ מיר שטײען. װען מיר האבן זיך צונויפגעטראפן, האבן מענטשן געמײנט, אז מיר זענען ברידער— אזוי הארציק איז געװען אונדזער באגעגעניש. מיר זענען געגאנגען יעדן טאג אויף איבונגען, געלערנט זיך די קונסט פון שיםן. אבער אין איינעם אן אוונט האבן מיר באמערקט, אז די פוילישע אפיצירן פאקן זיך. עם האבן אנגעהויבן קורםירן קלאנגען, אז די חברה מאכט פליטה, אז די דײטשן קומען אז׳ און זײ, די אפיצירן, אנטלויפן אין זײערע אויטאם. מיר זענען געבליבן אליץ און מיר האבן אנגעהויבן צעלויפן זיך אין פארשידענע ריכטונגען, איך האב פארלוירן די חברים און לאנדםלײט. וװהין גײט מען? קודם כל דארף מען אויפזוכן די פרוי מיטן קינד.
די װעגן זענען אן אויפהער געװארן באמבארדירט.א סך מענטשן זענען אומגע־ קומען. מיר זענען צוגעקומען צוא פארט.א טײל פון אונדז האט מען געװאלט נעמען קײן ענגלאנד, אבער איך האבן געטראכט בלויז װעגן אפגעפינען מײן פרוי און קינד. נאך א סך טעג פון װאנדעח אין אזעלכע באדינגונגען, בין איך ענדלעך אנגעקומען אין דעם דארך, װו עם האבן זיך געפונען מײן פרוי מיטן קינד. איך האב דארט אויך געטראפן נפתלי םרעברניק. יעדער איעער פון אונדז האט געהאט צו דערצײלן װעגן די דורכ־ געלעבטע צרות.