אברהם סוכאוואלסקי צום םױם־הםפר אויפן נאמען פון די לוקאװער קדושים די םםר־חורה האט זיך געםונען אין קלײנעם גית־מדרש. איך נעם זיך די דרײםטקײט איבערצוגעבן װעגן אים, אויף װיםל איך געדענק. דאם קליעע בית־מדרש איז געװען ליכטיק אמ שײן. אויף די װענט און םופיט םאר־ שידענע אויםשריפטן, װיו ״דוד מלך ישראל חי וקים׳*, געמעלן פון חיות״ עופות אאז״װ. אין די װאכן־טעג פלעגט מען זיך דארט שטעלן דאװענען גלייך װי עם איז אויפגע־ גאנגען דער ״עמוד השחר״. דארט האבן געדאװנט יידן פון אלע שיכטן: םוחרים, בעלי־ מלאכות, תםידים און מתנגדים. נאכן ערשטן מנין פלעגט מען זיך שטעלן דאװענען דעם צוױיטן מנין. און אזוי ביזא זײגער עלף. נאך שחרית פלעגן אין קלײנעם בית־מדרש ארײנקומען לערנען די בחורים, װאם האבן געלערנט אין גרויםן בית־מדרש. דערנאך פלעגט דער עולם קומען דאװענען מנחה, נאך מנחה פלעגט מען זיך זעצן לערנען ״עין יעקב״, חומש מיט רש״י, שולחן ערוך. אין די װינטערדיקע פרײטיק־צונאכטן פלעגט מען לערנען נאך דער םעודה.
שבת פאר טאג, אזײגער4 פלעגט מען װעקן צו תהילים־זאגן. דער װעקער איז געװען ר׳ משה ױאלם ז״ל. ער האט געװוינט איןא דערבײלק דארף. זימנע װאדי, דער מענטש פלעגט אויפשטײן12 אזײגער בײ נאכט און גײן אין שטאט ארײן װעקן דעם עולם צום תהילים־זאגן. ער האט געקענט אויף אויםנוױיניק דעם תהילים און גײענדיק אין שטאט אריץ, פלעגט ער אפזאגן דעם גאנצן תהילים. בײם װעקןא ײדן צום תהילים־זאגן, פלעגט יענער אים מוװ ענטפעח, אז ער הערט װי מען װעקט אים. און אזוי האט זיך ר׳ משה יואלם ז״ל נוהג געװען אין יעח װעטער— אין פראםט אזן אין רעגן. גלײך װי ער פלעגט מקײם זײן די מצװה פון װעקן דעם עולם פלעגט ער ארײן אין בית־מדרש, זיך אװעקזעצן נעבן דעם קאכלאװן אויימ און גענומען זאגן תהילים בציבור, נאכן תהילים פלעגט מען זיך שטעלן דאװענען צום ערשטן מנין. די מחפללים פון ערשטן מנין פלעגן נאכן דאװענען ארײן אין גרויםן בית־מדרש, וװ דער רבי פון קלײנעם בית־ מדרש פלעגט לערנען מיטא שײנעם עולם ״מדרש רבה״, שבת בײ טאג, נאכן שלאף, אזײגער 2—3, פלעגט דער עולם קומען לערנען פרשת השבוע מיט מפרשים. אזוי פלעגט מען לערנען ביז מנחה און נאך מנחה איז מען געגאנ־ גען מקײם זיץ שלוש םעודזת.
דאם קליעע בית־מדרש האט תמיד געהאט די בעםטע מגידים װאם האבן געלערנט מיטן עולם׳ מיז ר׳ אהרמ׳ דער רבי פח דער חברה ״מקרא״׳ ר׳ משה יעקב לײבס, ר׳ געצל מלמד׳ ר׳ אריה טונקלקרויט (טשעמניקער), ר׳ מרדכי, װאם איז געקומען אלם הײמלאזער אין דער צײט פמ דער ערשטער װעלט־מלחמה, ער איז פרלער געװען רב אין װאלקאװיםק. ״הײנטיקע נײזנם״,195.1957 562