Passage 1OCR · respaced for reading · source chars 0-752
אברהם זאק אדעלסק, בואנוס־איירעס ■זכור... יזכור... ס׳איז לאנג די רשימה, און לי 8 נג! ■ווי איז דער אנהייב און ווי איז דער סוף*? לאנג ווי די מחנות אין פינצטערן גאַנג — גאַנג צו דער שחיטה, ווי סטאדע ס פון שאף. ס׳וויגן טליתים זיד ווייסע אין שול. וויינען די שטומע, וואקסענע ליבט. חלל פון וועלט מיט נשמות איז פול, מאנען זיי דין אינעם טאג פון נעריכט יזכור... יריעות, צעוויקלט זיד כריי ט! נעמט די נשמות אין קדושה אריין. הימלען, דעם פארמעט דעם כלויען צושפרייט, יעדע נשמה א שטערן זאל זיין ז.. . יזכור... איר ימים י צעשפאלט זיד, פארשווינד. לאזט זיי, די טרערן, אריין אין דער מיט! זאלן די הייליקע טרערן פון קינד ווערן פאר דורות פאר ווייטע געהיט י
passage_e6b009412fcf5c2f6679841b