Tailor's wife

דארט האב איך שוין געמוזט אנגײן אלם קריםטין. דורכ־ גײענדיק די גאםן׳ האב איך געזען װי מעגטשן פרײען זיך מיטן גײעם יאר• עס איז פונקט געװען ״נאװי ראק״ און איך דרײ זיך ארום װי א הונט אויף דער גאס׳ גישט האבנדיק אפילו א בוידעם װו צו שלאפן. קומענדיק אויפן אירעם׳ האט זיך ארויסגעװיזן׳ אז דער מאן איז נישט קײן שנײדער׳ נאר ער .ארבעט אין א רעסטאראן. איך האב זיך פאר איפ פארגעשטעלט און געזאגט, אז איך האב באקומען א באפעל צי פארן קײן דײטשלאנד׳ װיל איך בעםער ארבעטן אין פוילן בײ וואס פארא ארבעט עם איז נאר פאראן׳ אנשטאט צו ארבעטן בײ די דײטשן. זײן פרוי האט מיך רעקאמענדירט צו א שנײדער אויף זלאטע־גאם. איר ברודער האט מיך אהין אפגעפירט. מען האט מיר דארט זײער פײן אויפגענומען׳ ער האט אבער פאר מיר נישט געהאט קײן ארבעט׳ וױיל עם איז געװעזן גאכן סעזאן. איך האב אים געגעבן צו פארשטײן׳ אז איך בין גרײט צו מאכן יעדע ארבעט׳ אבי נישט ברויכן צוריקפארן קײן כמיעלניק. ער האט זיך דערמאנט אין זײנס א קליענטקע׳ װעלכע דארף האבן א שטוב־מײדל. ער האט גלײך אנגעקלונגען צו איר אבער מען האט אים גישט געענטפערט. איך האב צוגעװארט עטלעכע שעה און ער האט נאך א מאל געקלונגען. דאן איז שוין די משפחה געװעזן אין דער הײם. ער האט מיך צוגעפירט אויף קרוטשע־גאס. איך בין ארײן אין אן עלעגאנטער װוינונג. זיך אװעקגעזעצט און דער באלעבאס האט מיך געפרעגט׳ זיצנדיק אין פאטעלו ״װי הײםטו׳ מײן קינד?״ — ״םטאשיא״ — האב איך געענטפערט. די פרוי האט זיך געפרעגט צי איך קען קאכז. איך האב איר געזאגט׳ אז איך קען אלץ. דער שנײדער האט איר געזאגט׳ אז ער קען מיך׳ איך בין פון זײן שטאט און אז איך בין אן ארנטלעך מײדל. די פרוי האט מי ...