138 דרא ה יטשין הורפט־זואל־קאמיטעט צודעםײם־װאלן, 1935; מיטגליד פונװארשעװער שטאט־קאמיטעט פון קרן״תל־חי״; פרעזידױם־ מיטגליד פון װארשעװער הצה״ר אין 1937; געװ. מיטגרינדער אװ נאענטע ר מיטארבעטער פון ר׳ הלל צײטלינ׳ם, ז״ל׳ ״כל. זון לינקס: הרב דוב װארשאװסקי, זאב־זעליג, יהודית־גיטל, ךנד (קינדער), חנה (פרוי) און הרב י. שפעטמאן(שװעד), 1954 ישראל״־באװעגונג; געװ. מיטגליד פון צענטראלן ױגנטלעכן אפװער־קאמיטעט קעגן דער שחיטה־גזרה אין 1936; געפלאנע־ װעט צו ארגאניזירן פון אלע ײדישע ױגנט־ארגאניזאציעס, א זעלבסטשוץ קעגן די פאגראמען פון די פאליאקן אויף ײדן; האט מיט זײנע חײלים פיל מאל צוריקגעשלאגט די כוליגאנעם; איז ארומגעפארן איבער שטעט און שטעטלעך אין פוילן(אויף זײנע אייגענע הוצאות) און אגיטירט פאר א ײדישער מלוכה, ײדישער ארמײ און רעטונגס־־עװאקואציע, קומענדיק קײן לאנדאן זעצט ער פאר די זעלבע טעטיקײט, ער בויט אויף דעם הצה״ר אין מזרח־לאנדאן, װעקט די ײדישע באפעלקערונג צו ראטעװען די ײדן פון די מזרח־ לענדער, און באקעמפט ביטער דעם אנטיסעמיטיזם פון דער פוילישער גלות־קאלאניע אין ענגלאנד און אירע ״מןףםקעם״...
מיטן טיטל פון זאב זשאבאטינסקי, ע״ה, און באזונדערם צוליב די שרעקלעכע דייטשע הריגות אויף די ייִדן, קומט פאר א גייסטיקער איבערברוך אין הרב זוארשאװסקי׳ם געדאנקען־ גאנג • ער רײםט איבער ^מיט זיץ גאנצער פריערדיקער טע־ טיקײט און הויבט־אן פארמירן א נקמה־באװעגונג קעגן די דייטשע רוצחים. אין יאנואר 1945 ארגאניזירט הרב זוארשאװסקי אין לאנ־ דאן א ״פאלקס־באװעגונג פון גואלי־הדם״, זועמענם ציל איז; ״צו באזועגן דעם פאלק צו פאראײביקן די 6־7 מיליאן ײדישע קדושים, וועלכע זײנען אומגעבראכט געװארן פון די מערדע־ רישע דײטשן אין ת״ש־תש״ה, דורך א חרם אויף דײטשלאנד און דײטשןג״ ער פירט א שארפן קאמף קעגן דעם לאנדאנער װיקטאר גאלאנץ און זײנם גלײכן, וועלכע פרײדיקן מיתילה וםליחה פאר דעם דײטשן מערדער־פאלק, א.א.זו. די דאזיקע חרם־נקמה־אקציע פירט ער אן, מיט פײער און צארן, אין װארט אזן אין שריפט, אויך אין אמעריקע עד־הױם. ער איז געװען און.איז אויך איצט אן אומקאמפראמיםליכער באקעמפער פונעם ײדיש־דייטשן אפמאך (10 סעפטעמבער, 1952), און איז דורכאויס קעגן צו נעמען די דײטשע /<גוט־ מאכונג״־געלטער. ליטערארישע טעטיקײט
פאראלעלעמיט זײן ישיבה־שטזדױם און געזעלשאפטלעכער טעטיקײט איז הרב װארשאזוםקיאויך ואקטיזו מיט זײן פע אויף דעם ליטערארישן געביט. נאך אלם ײנגל האט ער גע־ שריבן נשקשה׳דיקע העברעאישע שירים. אין יאר 1928 דע־ בױטירט ער מיט אן ארטיקל אין װילנער ״דאם װארט״. ער שרײבט דאן פיל אין די פראװינציעלע צײטונגען, און איז דער אפיציעלער פאלעמיםט פון דער גראדנער ישיבה אין גראדנער ײדישער פרעסע לטובת דער ישיבה. קומענדיק קײן ווארשע באפרײנדעט זיך הרב װארשאװםקימיט דעם חאמאלטיקן רעדאקטאר פון ״דער מאמענט״, יוםף העפטמאן־עמנואלאון (היעט רעדאקטאר פון ״הבקר״), און ער הויבט זיך אן צו דרוקן אין ״מאמענט״. צו דער זעלבער צײט דערשײנען זײנע פארטרעט אין דער ליטערארישער בײלאגע פון ״אזנזער עקםפרעם״, אזנטער דער רעדאקציע פון אהרן צײטלין. זוארשאװםקיװערט ואזוי ארום ארײעעװעבט אין דער שרײבערישער משפחה, זועלכע האט געהאט איר מקום מנוחה אויף טלאמאצקע 13 און שפעטע ר אוי ף גראניטשנע 6 .
גאר באזונדערס באפריינדעט איז הרב װארשאװסקי געװען מיט דעם גרויסן דענקער און שריפטשטעלער, הקדוש, יר׳ הלל צײטלין און זײן משפחה, הי״ד, װעמענס צוטרוי און התקרבות ער האט געװינען גלייך פון זײן ערשטן װיזיט בײ צײטלינען אין הויז(שלימקע 60). ביז זײן פארלאזן װארשע איז ער געװען דארט א יוצא ונכנם, א בן־בית. טאקע אין צײטלינס הויז האט ער זיך באקענט מיט זײן זזוג און אין צײטלינס הויז איז אויך פארגעקומען די צערעמאניע פון זײן תנאים־שרײבן... פון 1936 ביז םוף 1938 איז זוארשאוםקי, דער רעדאקציע־ סעקרעטאר פון ״ײדישן געזעלשאפטליכן לעקסיקאן״ (ארוים־ געגעבן פון ד״ר ראובן פעלדשוה, 1939, װארשע). דער גאנצער מאטעריאל פון לעקסיקאן איז באארבעט און רעדאקטירט געװארן דורך אים. פאר זײן אפפארן קײן ענגלאנד האט דער שעף־רעדאקטאר פון ״מאמענט״, צבי פרילוצקי, באשטימט זוארשאװסקי׳ן פאר דעם קארעספאנדענט פון ״מאמענט״ פאר מערב־אײר^ע. אין ילאגדאן האט ׳הרב װארשאװסקי מיטגעארבעט אין אלע ײדישע צײטונגען און זשורגאלן, באזונדערס אין דער ״צײט״ און אין ״לשון און לעבן״. ער דרוקט אפ דרײ בראשיח; ״איך באשולדיג!״ (אפריל 1941), ״פאלשע משיחים״ (נאװ.,