דו ב ב. װארשאװסקי (שיקאגא) דאס שטעטל דראהיטשין ארײנפיר • מיט א געפיל פון א ציטערדיקן יראת־הכבוד און א גרויסער אחריות נעם איך די פעדער אין האנט צו פארצײכענען פאר אונדז און פאר די קומענדיקע דורות פרטים פון דער קהילה־ קדושה פון דראהיטשין, װעלכע איז, צוזאמען מיט אנדערע הונדערטער ײדישע שטעט און שטעט־ לאך, פארניכטעט געװארן (אלס ײדישע קהילה) דורך די גרויזאמע דײטשע רוצחים, ימ״ש! צום באדויערן, האב איך נישט אונ־ טער מײן דואנט קײן שום סטאטיסטישע ציפערן און קײן שום דאקומענטאריש־ ■ןןןן ן^^^^^^ןן■ ^ היסטארישע דא־ טומען, מיט װעלכע איך זאל קענען אפע־ ₪|||||||||||₪] | רירן בײם שרײבן די דאזיקע שורות. דער אײנציקער היסטא־ רישער דאקומענט, דער ״פנקס־דראהיטשין״, אין װעלכן עס זײנען געװען פארצײכנט היסטארישע פאסירונגען און מנהגים פון 150 יאר ײדיש־לעבן אין דראהיטשין, איז אין די מהומה־ און חורבן־טעג אװעקגעקומען און איז מער נישט בנמצא. הרב דוב ב ב. װארשאװסקי * אין דעם דאזיקן ארטיקל האבן מיר ספעציעל ארײנ־ געגעבן די רעדעסארטן, אויסדריקן און רוסיפיצירטע װער־ טער און נעמען פון זאכן, מיט װעלכע די ײדן פון דראהיטשון האבן זיך באנוצט אין זײער טאג־טעגלעכן לעבן, כדי צו פאר־ אײביקן אויך די שפראך פון אונזערע דראהיטשינער קדושים.

אי ך װע ל זיך, לײדער, מוז ן באנוגענע ן מי ט דע ר היל ף פו ן מײ ן זכרון ן אוי ף װיפי ל אי ך געדענ ק מײ ן ליב ע הײם־ שטעט ל זינ ט פו ן ד י קינדער־יאר ן; או ן אוי ף װיפי ל אי ך הא־ב זי ך אנגעהער ט פו ן ד י טאטע ם או ן מאמע ס או ן זקני ם פו ן דרא־ היטשין; או ן דא ם איבעריק ע פארלא ז אי ך זי ך אוי ף דע ר פאנטאזי ע או ן שכל. . (כ׳הא ף אי״ ה ני ט צ ו מאכ ן קײ ן טעותים. ) מהא י טעמא, נע ם אי ך זי ך ניש ט אונטע ר צ ו געב ן ד א א ן אויםפירלעכע, בילדלעכ ע שילדערונ ג פו ן א ״ 5 הונדער ט יא ר ײדיש־דראהיטשין״. אי ך װע ל זי ך באמיען, װ י װײ ט מעגלעך, צ ו פארצײכענע ן ד י פרטי ם פו ן דע ר נישט־לאנגע ר פאר־ גאנגענהײט, װא ם װע ט במילא, אונדירעקט, אוי ך װארפ ן א שײ ן או ן ע ם װע ט אפשפיגלע ן דע ם גא ר װײט־געשיכטלעכ ן עב ר פו ן דראהיטשין . א . געאגראפישע ר אויםלײ ג פו ן דראהיטשי ן ד י גאס ן פו ן שטעט ל

דאס גאנצע שטעטל דראהיטשין איז באשטאגן — (מעגלעך, זי שטייט נאך היינט אויך. מיר רעדן דא בלשון עבר, מחמת אלס ײדישע שטעטל עקזיסטירט זי נישט מער) — סון אײן לאנגע גאס, װעלכע האט זיך געשלענגעלט לענגאױם דעם טראקט, (הויפט װעג), װאם לויפט פון פינםק־יאנאװע, דורך דראהיטשין, קײן אנטאפאליע־קאברין און װײטער. פון אין מיטן שטעטל, אדער גאס, האבן זיך אויסגעשפרײט, _ װי בײ א פאראכאַד (קליץ־װאםער־שיפל) די רעדער־פראפעלער־ צװײ קװארטאלנע פלעצער; דער שוהל־הויף (פון דרום זײט) און דער ראד־קראמען מיטן מארק (פון צפון זײט). דער שוהל־הויף (גײסטיקער צענטער) און דער מארק (עקאגאמישער פונקט) זײנען געװען די צװײ רעדער־פרא־ פעלער, װעלכע האבן געשטופט און באװויגן דאס לעבן פון דראהיטשינער ײדישער קהילה אין משך פון הונדערטער יארן. 21