א. ן פרײד. מיר פלעגן זיך איינער דעם אנדערן איבערדערצײלן די נײעס און די פאסירונגען װאס יעדער איינער האט אדורכגעמאכט אין פארלויף פון דער װאך און װאם מען הערט פון דרא־יטשין א.א.װ. די עטלעכע פאר שעה׳ װאם מיר האבן פארבראכט אין בית מדרש החדש איז געװען פאר אונז א דערפרישונג און מיר האבן זיך געפילט דערמונטערט. ״אבער, לײדער׳ איינער פון די מנהיגים פון שוהל. א געװיסער מר. גודשטײן׳ ד,אט נישט פארשטאנען אונזער לאגע און האט נישט געקענט סובל זײן דאם װאם מיר רעדן אין שוהל. האט ער געשיקט ״נאטיס״ צו אײגעם פון אונזערע לאנדםלײט, קדיש בוים, אז ער זאל מער נישט קומען אין בית־מדרש. פארשטענדלעך׳ מיר אלע דראהיטשינער האבן זיך געטראפן פון דער מעשה און אום חול המועד סוכות האבן מיר פארלאזט דעם בית המדרש החדש. ״באלד נאכדעם האבן מיר אויף פאסיפיק עװעניו געגרינדעט אלײן א קלײן שוהל׳כל אונטערן נאמען ״אגודת שלום אנשי־דראהיטשין״. די שוהל האט זיך מיט דער צײט גוט ענטװיקלט. מיר האבן אבער דארט נישט געקענט זײן לאע׳ אפשר א פאר יאר׳ מחמת דער פלאץ װו די שוהל האט זיך געפוגען׳ האט באלאנגט צום דאמאלסטיקן סיטי מעיאר, קארטער ה. העךיסאן׳ און דער מעיאר האט אלע זײנע הײזער װאם ער האט געהאט אין דער געגנט מיט דער שוהל צוזאמען פארקויפט צו אנדערע.

״אײגמא ל אי ן א שב ת אי ז געקומע ן צ ו אונ ז אי ן שוה ל דע ר סיט י מעיא ר או ן הא ט אונ ז מודי ע געװען ׳ א ז מי ר מוז ן זי ך ארויסציע ן פו ן אונדזע ר שוהל.. . דע ר מעיא ר הא ט אונד ז פארגעשלאגן ׳ א ז מי ר זאל ן זי ך טרעפע ן מוצא י שב ת מי ט זײנע ם א פארטרעטע ר או ן מע ן װע ט דע ם עני ן דערלײדיקן . אזו י אי ז געװען . מי ר האב ן זי ך פארגלײכ ט או ן דע ר מעיא ר הא ט אוגז ׳ אל ם קאמפענםאציע ׳ געגעבע ן 1,200 דאלאר . ״פא ר דע ם דאזיק ן געל ט האב ן מי ר געקויפ ט א קרק ע פא ר א בית־הקברו ת אוי ף מילװאק ע עװענױ . מי ר האב ן אוי ך גע ־ גרינדע ט א צװײט ע שוה ל ״אגוד ת שלו ם אנש י דראהיטשין ״ אוי ף 393 םאוט ה קלאר ק םטריט ׳ װ ו מי ר האב ן זי ך דאר ט געפונע ן עטלעכ ע יאר ׳ בי ז װאנע ן ד י ײד ן פו ן יענע ם געגנ ט האב ן זי ך אנגעהויב ן אריבערציע ן אי ן דע ר ״װעםט־םײד ״ פארשטײ ט זיך ׳ א ז אונזע ר שוה ל הא ט זי ך אוי ך פארמאכט . ״װע ן יענע ר געגנ ט הא ט זי ך אויסגעלײדיק ט פו ן ײד ן בי ן אי ך צוריקגעפאר ן אוי ף א פא ר יא ר קײ ן דראהיטשין״ . ז.ז . 390 קהילת־יעק ב בית־הכנם ת אהר ן אש ר קופע ר (פו ן ד י עלטםט ע דראהיטשינער ) או ן אנדער ע דערגענצ ן ד י געשיכט ע פו ן שיקאגע ר דראהיטשין : װע ן קופע ר אי ז אי ן 1898 געקומע ן קײ ן שיקאגע ׳ הא ט ע ר אוי ף קלאר ק או ן העריםא ן געטראפ ן א קלײ ן שוהל׳כ ל פו ן דרא ־ היטשינער ׳ װא ם הא ט ארייגגעגומע ן א 3 מניני ם ײדן • אי ן 1901 הא ט מע ן זי ך אריבערגעצויג ן אוי ף קרעמע ר םטריט ׳ װא ו מע ן הא ט איבערגעמאכ ט א הוי ז אוי ף א שוהל . אי ן 1903 'בער ך

הרב שמואל שך ז״ל דהרב ר׳ שמואיך־■ ב״ר שרגא־פֿײװי שך, ז״ל, איז געבוירן אין כװידאן בײ קאַװנע. געװען פון די בעסטע ױננעלײט פון ר׳ יצחק אלחנן׳סכולל אין קאװנע. אין 1907 איז הרב שך געקומען, קײן שיקאגא און מיך איאר שפעטער, 1908, געװארן אויפגענומען אלס רב אין דראהי־ טשינער שוהל, פריער אויף ראם׳ן־טײלאר און דערנאכ אין קהלת יעקב — דאגלאס העמ־ לין. הרב שך, װעלכער האט זיך גערעכנ טפון די חשוב׳סטע רבנים פון שיקאגא, גע׳שמ׳ט מיט זײן חריפות און בקיאות אין לערנען, און געװען א אהובעל הרב ר׳ שמואל שך. ז״ל הברױת, איז נפטר געװארן — י״ב טבת, הרצ״ח, 1937, אין עלטער פון אריבער 70 יאר. די רביצין פון הרב שך, חיה־מינע בד״ר׳ צבי־אריה, (הערש לײ) פ־ן קאװנע, איז געשטאדבן — — י״ב אלול, תש״ה, 1945. האבן די דראהיטשינער אפגעקויפט פון די יאנאװער לאנדס־ לײט די שוהל אויף דזשעפערסאן־אברײען. אין 1905, װען די צאל פון די נײ־געקומענע האט זיך פארמערט, האבן די דראהיטשינער אפגעקויפט אויף ראסין־טײלאר א קלויסטער אן עװ איבערגעבויט־װי ף א שוהל, װעלכע האט עקזיםטירט ביז 1915. א׳ן 1915 האבן־װי דראהיטשינער אגגעהויב, 'בױען דעם גרויסן מקום־קדוש אויף דאגלאס און העמלין, און אין 1917 איז פארגעקומען דער חנוכת־־בית, פון דער ״קהילת־יעקב אנשי־דראהיטשין״־שוהל, װעלכע האט ענטהאלטן א בית־ הכנסת, א בית־המדרש און א תלמוד־תורה.