י^י^^ לםילאנים י (ניױיארק) * מױיטאלין וראודםשי ז 1 . און איז דאם דערזעלביקער טײכל, װו מיר פלעגן באדן זיך גײן? װו זײגען די הינט מיט די שקצים, װאם פלעגן בײם ברעג שטענדיק שטײן?.. . ױאל סלאנים און איז דאם דערזעלביקער װיאן, װו מיר פלעגן זומער פארגאבט נאך חדר זיך שפילן אין פערדלאך, אדער מעשױת דערצײלן יפארטראבט?.. . און איז דאם דערזעלביקער גארטן, װו מיר האבן שטונדן געקעםט אויף יאגדעם און קארשן און אײעלעך, געגגבעט פון פויגעלשן נעםט?.. . • ױאל םלאנים, — װעלכער איז געװען א באוװסטער דיכטער און איז פאר א צײט מיט יארן געװען א מיטארבעטער פון נױ־יארקער ״טאג״, װו ער האט פארעפנטלעכט א גרויסע צאל לידער, — איז געװען א געבוירענער פון דראהיטשין. מיר ברענגען דא עטלעכעס פון םלאנימ׳ס לידער, װאס דער דיכטער האט געהאט געדרוקט אין ״טאג״ נאך זײנע באזוכן אין דרא־ היטשין. י. סלאנים איז געשטארבן אין 1944. — [די רעד.] און איז דאם דערזעלביקער בערגל, װו איך מיט מײן קלײנער ארמײ פלעג שטענדיק פארטרײבן די ״פלשתים״ אין גריבער פון בלאטע און שנײ?.. . און איז דאם דערזעלביקער פעלד, װו כ׳פלעג שבת אװעק אין די קארן מיט חיה׳לען? כ׳האבן קײנמאל פארגעסן די קושן, אין לױף פון די יארן!.. . און איז דאם — די ריזיקע טורעמם, דער טומל, דער װילדער געשרײ, די פלאמען װאם שפרײטן זיך, ברענען אין טאנצנדיקן הארץ פון בראדװײ.. .