היםטאריש ע נאטיצ ן 87 אוי ף אײ ן טאג) . אי ז דע ר קאמענדאג ט געװע ז אי ן א שלעכטע ר שטימונג , הא ט ע ר געמאכ ט שװעריקײטן . ע ס אי ז געװע ן גענוג ׳ א ז אײנע ר זא ל פארזינדיק ן או ן דע ר גאנצע ר דאר ף אדע ר שטעט ל אי ז געװאר ן פדרשלאס ן אוי ף א חוד ש צײ ט ני ט צ ו באקומע ן קײ ן ״שײ ך אווי ף ארויסצופארן . הא ט עמיצע ר גע ־ װאל ט פאר ן פו ן פאזיציאנס־געבי ט אי ן עטאפ־געביט , הא ט ע ר געמוז ט פריע ר אנגעב ן א ביט ע צ ו דע ר עטאפ־אינספעקציע , װא ס הא ט געדויער ט פי ל צײט . אי ן דע ר לעצטע ר צײ ט ,אי ז געװאר ן נא ך שטרײנגער . צ ו באקומע ן א רײזע־שײן , א גאנ ץ געװײנלעכע , אי ן דע ם זעלב ן געביט , הא ט מע ן באדארפ ט האב ן א באזונדע ר דערלויבני ש פו ן דע ר העכערע ר מאכט .

װע ן ס׳הא ט זי ך געטראפ ן א צופא ל או ן א מענט ש אי ז קראנ ק געװארן , הא ט ע ר געקענ ט פו ן דע ר װעל ט גײ ן בי ז װא ־ נע ן ע ר הא ט ד י דערלויבעני ש באקומען . יעדע ר מוש ל הא ט שטאר ק אכטונ ג געגעבן ׳ א ז פו ן זײ ן בעציר ק זא ל גארני ט ארויסגעפיר ט װערן . אבער , דאקעגן ׳ אי ז ע ר געװע ן צו ־ פרידן , װע ן מ׳הא ט ארײנגעפיר ט פו ן א פרעמד ן באציר ק אי ן זײ ן באציר ק כאט ש קעג ן דע ם געזעץ . כאט ש ד י דיסציפלי ן אי ן פאזיציאנס־געבי ט אי ז געװע ן אונערטרעגלעך , דא ך האב ן פי ל ײד ן געלעב ט גאנ ץ גוט , או ן דא ס הא ט מע ן געהא ט צ ו פאר ־ דאנקע ן ד י פוטע ר או ן אײער , קעג ן װעלכ ע דע ר שטרײנגסטע ר דײט ש אי ז ני ט בײגעשטאנען . פא ר פוטע ר או ן אײע ר הא ט אי ר לײכ ט באקומע ן א רייזע־שײן , געקענ ט מאכ ן שװינדל , ארויספיר ן פו ן אײ ן בעציר ק אי ן צװײטן , זײ ן באפרײ ט פו ן דע ר ארבעט , אזװ . ביסלעכװײ ז הא ט זי ך דע ר דײט ש צוגעוװינ ט צ ו נעמע ן ד י מטב ע אויך , או ן ד י אײזערנ ע מאכ ט פו ן ד י דײטש ן אי ז מאכטלא ז געװאר ן קעג ן דא ס לעבן , װא ס הא ט צעשטער ט אל ע אײזערנ ע װענ ט אוי ף זײ ן װעג . י ♦ ד י טיפו ס עפידעמי ע

מײן פרײד איז געװען גאר ניט צובאשרײבן. אט, האב איך שױן געהאפט, װעל איך שױן ארויסראטעװען מײן פא־ מיליע פון אזא פײער װי די עפידעמיע און אויך פון הונגער און נויט. מיר זײנען ארויסגעפארן מיט צװײ װאגנס. אן אונ־ טער אפיציר האט געריטן אויף זײן פערד און א סאלדאט איז געזעסן אויפן װאגן. די װעג איז געװען ניט קײן גוטע, די גאנצע נאכט איז געגאנגען א רעגן, נאר אין דער פרי איז געװארן לויטער, די זון איז אויפגעגאנגען אויפן האריזאנט און דער װעטער איז געװען א גאנץ גוטער. די פערד, גע־ פון לינקס: גדלי ה קאפלא ן (אלס מיליציאנט, סאניטא ר אין 1918) און יעקב אײנבינדער. שפאנט צו צװײ אין א װאגן׳ זײנען געלאפן געשװינט ♦ דעד ;״ונטער אפיציר, א גוטמוטיקער און א פינקטלעכער דײטש, האט געריטן אויף זײן פערד און געזונגען א דײטשע פאט־ ריאטיש־לידל. אין דער הויך, אויפן קלארן הימל׳ האט געשװעבט און געזשומעט אן עראפלאן אין דער ריכ־ טונג פון דער אײזנבאן. — דאס איז א רוסישער עראפלאן — האט אונדז דער אונטער אפיציר דערקלערט. אין א פאר שטונדן זײנען מיר שױן געװען בײם ארײנפא ר פון שטעטל. די ערשטע, װעלכע האבן אונדז באגעגנט, זײנען געװען די פאטרולן, װעלכע האבן געשפאצירט מיט די ביקסן אויף די אקםלע ן און געקוקט אויף אונדז מיט בײזע בליקן, װי זײ װאלטן געזאגט: װער דארף אײך דא, ײדן?

באגריסנדיק זיך מיט די פאטרולן, האט אונדזער בא־ גלייטער זיך נאכגעפרעגט אויפן קאמענדאנטור און אפ־ שטעלנדיק אונדזערע װאגנס, איז ער ארײן אין קאמענדאנטור זיך מעלדן. דארט האט אים דער שרײבער גלײך דער־ קלערט, אז עס איז פארבאטן דער ארײנפאור און דאס גלײכן דער ארויספאור פון דראהיטשין. דער אונטער־אפיציר, געבנדיק א באפעל צום סאלדאט, אז די װאגנס זאלן דא בלײבן שטײן און ער זאל אכטונג געבן אויף אונדז מיר זאלן אין שטאט ניט גײן, איז אלײן אװעק אין שטאט אײנקויפן װאס ער דארף. ער האט געקענט גײן אין שטאט. אויפן גאס האט מען ניט געזען קײן ײד פון שטעטל, נאר א שװעסטער מיט א רויטן קרײץ איז שנעל פארבײגעגאנגען, ניט אפשטעלנדיק זיך פאר אונדז. בײ דער קאמענדאנטור האט שפאצירט אן אבער־