178 םםר לוקא װ טע״. מען האט געלערנט די קינדער יידיש ׳ רוסיש און פויליש ׳ א ח אױך מחיק — פידל־שפילן. אײן מאל האב איך געפרעגט מײן זײדן װי אזוי ע ם קומט זיץ נאמען אויף דער װאנט אין שולע — צװישן די אנגעזעעגםטע לײט םון שטאט ז דעדויף האט דער זײדע מיר געעגטםערט: די 3 חשובע שטאט־פארשטײער האבן פארבעטן צו זיד אין מאגיסטראט 10 ײדישע בעלי־בתים און געװאלט זי פארלײגן צו שאפן א שטאט־ שולע. די ײדן זענען דאך א מערהײט אין שטאט. קײנער איז נישט געקומען א ח ח מי ח זײדע׳ װאם האט געהאלטן ׳ אז א ײד דארף קענען די רוםישע און פוילישע שפראך. צו מארגן האבן די אײנגעזלאדענע בעלי־בתים געהאט טענות צו מײן זײח. די האבן געזאגט ׳ אז ײדן דארפן נישט קי ם שקאלעם ׳ נאר חדרים. מיץ זײדע האט זי געפרװוט איבערצײגן ׳ אז די שולע ווערט סײ װי געגרינדעט. פון די ארומיקע דערפער קומען די קינדער און עס זענען שוין פארשריבן 200 פוילישע קינדער און בלויז 5 יידישע יינגלעך. היו ת װי די שולע ווערט אין א גרױסע ר מאס אויםגעד׳אלטן םון ײדישע געלטער ׳ קומט אויס, אז גױישע קינדער לערנען זיך אויפן חשבון פ ח ד י ײדן•
אינס שולע זענען שוין געװען 4 קלאסן און אויך צוגױיטונגס־אפטײלונגען. פאר דער קלײנער צאל ײדישע שילערס איז די שולע געװען א גיהנום. הינטער מיר איז געזעסן דעם רוםישן פאפם זון׳ אנטיפאװיטש. ער איז געװען שטארק נישט בלויז מיט זײנע ידײם׳ נאר אויך מיט זײן פאטער דעם פאפ׳ װאס פלעגט קומען אי ח מאל און אויך לערנען רעליגיע׳ ״זאקאן באזשי״. אײן מאל׳ בעת דער פויזע׳ האט דעם פאפם זון צו מיר א זאג געטאן ״בעזבאזשניק״. אלצדינג האב איך געקענט פארטראגן פון מײנע קריסטלעכע מיטשילערם — קלעפ׳ פעטש׳ אבער װען איך האב דערהערט פון דעם פאפם זון דאס דאזיקע װארט׳ בין איך װילד געװאח. איך האב אים דערלאנגט מיט דער פויסט און געטראפן אים אין נאז. עס האט אנגעהויבן צו לויפן פון אים בלוט. דערזען בלוט׳ האב איך זיך שטארק דערשראקן און אנטלאפן אהײם. פון דער שולע איז געװען א היפש שטיקל װעג צו אונדז אהײם: דער ראחינער װעג בײם קאשטשאל׳ די בראװארנע גאסם. אבער דאס מאל האט דאס געדויערט ביי מיר גע־ צײלטע מינוטן. איך בין געפלויגן׳ נישט געלאפן. איך האב זיך פארגעשטעלט׳ אז מען יאגט מיך נאך׳ אט׳ אט׳ כאפן זיי מיך.
געקומען אהײם און דערצײלט װאס מיט מיר איז געשען — איז מיח פאטער נישט געװען צופריח. ער האט געהאלטן ׳אז איך האב גישט געדארפט אנטלױפן. איצט װעט מען מיך האלטן פארן שולדיקן. ״גײ צוריק אין שקאלע׳ און איך װעל װארטן דארט אין דרויםן״ — האט ער געזאגט. מיר האט זיך אבער זײער נישט געגלוסט צוריקצוגיח אין שולע׳ זענען מיר אריח צום זײח זיך שואלעצה זיח• אויך ער איז געװען אין דער מײנונג׳ אז איך דארף תיכף גיח צוחק אין שולע. פארפאלן׳ צוזאמען מיטן טאטען זענע ן מיר אװעק אין שולע. ער איז געבליבן