224 םםר לוקאװ שטאט. אלע באװיעען דעם טייערן און ליבן ר׳ זבולװ, וואם אלע האב אים ליב געהאט און ער האט אלעמען ליב געהאט. ער לאזט איבער זין, טעבטער, שנירן, אײדעמם, אײניקלעך און אוראייניקלעד— זיבעציק אין צאל. זיץ עלטםטער זון ר׳ שמואלקע,א שטורמישע און ברויזנדיקע פיגור, א גרויםער םוחר און כלל־טוער מיטא װארעם ײדיש הארץ, שטײט בראש פון ײדישן געטא אין לוקאװ ביז דער לעצטער מינוט. אלע קינדער׳ אײניקלעד און אוראײניקלעד פון ר׳ זבולון קומען אום אין געטא בעת די פארשידענע אקציעם. דער שרייבער פון די שורות איז דאם אײנציקע אײניקל, װאם די השגחה האט איבערגעלאזט, ער זאל לאזןא טרער אויף די אומבאװוםטע קברים פון דער משפחה פון ר׳ זבולון אריה, װאם האט מקריב געװען זיבעציק קרבנות אויפן מזבח פון דער שואה אין אײראפע. ר׳ געצל מ>ןנישעס דץ נאמען איז ר׳ געצל לאמפיטער, אבער אלע רופן אים ר׳ געצל מאנישעם.א צענטראלע געשטאלט אין רעליגיעזן לוקאװ. ר׳ געצל װוינט אויפן בהמה־מארק, אין א קלײנער װוינונג מיטא קליץ געשעפטל פון צוקערװארג, װאם ער פאבריצירט אלײן. װער קויפט בײ איםז איץג—ט אין הימל װײםט. שטענדיק איז ער פארנומען אין כלל־ענינים.

א וױיםע פאטריארכאלע בארד באדעקט דין פנים. ר׳ געצל איזא קאצקער חסיד און דער טאנגעבער אין קאצקער שטיבל— אײנם פון די גרעםטע שטיבלעד אין שטאט, אבער ער איז אייד אנגענומען אין אלע חסידישע קריתן. װען אלע חםידים װילן אויפנעמען הגאץ רבי מנחם זעמבע פון פראגע אלם רב אין לוקאװ אץ דער גאון זאגט זײ, אז אלץ װענדט זיד אין גערער רבין׳ פארט ער צױאמען מיט ר׳ שמואלקע אריה צום גערער רבין און ער באקומט זיץ הסכמה צו דעם, (צוב םוף איז דאם נישט אוים־ געפירט געװארן צוליב אנדערע סיבות). אין אלע װיכטיקע שטאטישע אנגעלעגנהײטן זאגט ר׳ געצל זיץ װארעם און שטרענג װארט. װען עם קומט אן עת־צרה אץ דער צבור קומט זיד צונויף דאם הארץ פארן בורא עולמים אויסגיםן— װער זאגט דברי התעוררות, אויב נישט ר׳ געצלי עם דערמאנען זיד זײנע פײערדיקע דרשות, געזאגטע מיטן אלטן מוסר־ניגץ. בייא הםפד פץא חשובן ײד גיסט ר׳ געצל מיט ביטערע טרערן, אץ מיט אים— דער גאנצער עולם.

אבער נישט נאר שטרעמ איז ר׳ געצל. ער איז אייד ײייד אץ צערטלעד פאר יעדן ײד, װאס האטא צעבראכן הארץ און קומט זיד פאר אים אפרעדן און דארף דץ הילף• אייד פאר יעדעם ײדיש קינד איז דץ הארץ אפן אץ ער טוט אלץ, ער זאל קענען זיצן אץ לערנען. ר׳ געצל איז דער הויפט־מנהל פץ דער ישיבה (שלא על מנת לקבל פרם). פאר דער ישיבה גיט ער אװעק דאם גאנצע לעבן ביי טאג אץ ביי נאכט, שבת און ױם־טוב. ר׳ געצל איז מטיל אימה אויף די תלמידים, מען ציטערט פאר אים. אבער עם זענען פאראן צײטן, װען ער צערעדט זיד מיט די קינדער פץ דער ישיבה. דאן