םפר לוקארו 249 3ל9טע ם׳איז ב*שלאםז געװיח אױםגוסריקענסן די סאליעמו■ בלאטעם (סת דער כראניק). הכל תלוי במזל! דאכט זיך, װאם קאן שוין זיין מינדערװערטיקער װי דאם ביסל בלאטע׳ און דאו האט גורם געװען זיץ מזל אץ ס׳איז געקומען די צײט ארויפנעמען אויםן מיניםטארן־ טיש די פאליעםער בלאטעם, װאס שטײען שוין אזוי מששת ימי בראשױז אוןא טראכט טאן װעגן ױי אױך. איך מח אײך זאגן, אז די בשורה האט מיך שטארק דערפרײט, װײל— האב איך זיך געטראכט— אפשר װעט גאט העלפן און מען װעט זיך נעמען צו די לוקאװער בלאטעם אויו״. א טשעקאװער זאך מיט די לוקאװער בלאטעס! אויף קײן שום לאנד־קארטע איז זי נישט אנגעצײכנט, קיץ איץ געאגראפיע דערמאנט זי נישט, אץ עם האט זיך נאך נישט געפונען דער געלערנטער, װעלכער זאל זי װעלן אויםפארשן— און דאך איז זי דא! מען פילט עם באשײנפערלעו! הײבט בלויז אן צו טראכטן װעגן איר, דאכט זיך שוין, אז מען טאפטשעט אין בלאטעם ביז די שפיצן... געדאנקעז• און איך האב שטארק מורא, אז איך רײם דא איץ מיטא װעלט, אז עם װעט זיך באלד אנהײבןא געװאלטיקע פראטעםט־אקציע מצד די, װאם ציען דיער חױנה פץ די גרויסע לוקאװער בלאטעס פון דור דורות מיטא לאנגעז־ יחום־קײט, און אױפתפן װעט מען ארויםלאץ: וױ װאגט מען צו רױנירן דעם יסוד פץ קױם פארא גאנצע שטאטז און דאך, װען מען נעמט ארויף די לוקאװער בלאטעם אויפן מיניםטארן־טיש...