סםר לוקאװ 303 געצויגן זייערע העלדזער, די שנאבלען ארײנגעלאזט צװישן די גראזן,א נורקע געטאן׳ אפגעפראװעט אן אושפיזין און וױיטער געגאנגען• פײכטע גרעזעלעך האבן זיך אויסגעלײגט פון בײדע זײטן םטעזשקע, גלײך װי זײ װאלטן ״כורעים״ פאלן, און מיליאנען טראפעלעך רעגן׳ גלאנציקע װי בריליאנטן, װעלכע זעגען אויף זײ געלעגן, האבן ר׳ בערלס און אברהמלעס פוסטריט געװאשן סח בית־הקברות־טויער ביז צום שאסײ• פון שטאט איז אנגעקומעןא מחנה קינדער, געפלויגן װי די הײשעריקן און שטײן געבליבן נעבן דיקן בוים, װעלכער האט אויסגעזען װי אן עלטער־עלטער־זײדע, זיך אויםגעשטעלט איןא ראד, איינער איז ארײן אין מיטן, אנגעהויבן צײלן לויטן אלף־בית1 אברר׳ם, בערל, גימפל, דוד, הערשל, װעלװל, זאנװל, חאצקל׳ טוביה, ײדל, כתריאל, לײבל, מענדל, נתן, םנדל• עזרא, פםח, צדוק, קאפל, ראובן, שמע־ן, תנחום אויף דעם װאס איז אויםגעפאלן דער נאמען תנחום האבן אלעא געשרײ געטאן־ דו ביםט ארויס. ער האט זיך אװעקגעשטעלט איןא זײט און דער צײלער האט פון דאם נײ אנגעהויבן.• אברהם, בערל, גימפל...
דער טאטע מיטן זון האבן זיך װאםא מאל מער דערװײטערט פון די ײנגלעך און געגאנגען בארגדארויף. פארויס פאר זײ האט זיך געצויגןא םטאדע ראסאװע קי מיט בלעכענע אוירינגלעך און פולינקע אײטערם. דריטהאלבן־יאריקע יאלאטשקעס זענען געשפרונגען אײנע אויף די אנדערע, און װען זײ האבן אנגעהויבן טרעטן אויף דער היל־ צערנער בריק, האבן זיך ארום און ארום דומפע קלאנגען פארשפרײט. פון דער רוסישער צערקװע, װעלכע אין געשטאנען אויפן באן־װעג, זענען אנגע־ קומען דריבנע קלאנגען פון קלײנע גלעקעלעך׳ גלין־גלאן, גלין־גלאן. םון ערגעץ־וװ האט אנגעהויבן ארויםקריכןא פײכטער בין־השמשות. און װען דער טאטע מיטן זון זענען צוגעקומען צום שלאבאן פון דער שטאטישער ראגאטקע איז אברהמלע שטײן גע־ בליבן אוןא קוק געטאן אויף צוריק־ הימל און ערד זענען צוזאמענגעדריקט געװען גלײך װי זײ װאלטן זיך געקושט, און צװישן די צוזאמענגעדריקטע הימל און ערד איז געלעגן אויםגעשפרײט װיא טעפיך דער בית־עולם, וװ ם׳האבן אין משך פון לאנגע יארן, אײנציקװײז זיך אויסגעלײגט דורות, צדיקים, נגלים און נםתרים, װעלכע האבן אין דער םביבה שטיל געלעבט און נאך שטילער געשטארבן...