אברהם נחתומי ר׳ זאנװל של־ראש ר׳ זאנװל של־ראש האט אין דער אמתן געהײסן זאנװל שיטער׳ װײל ער איז געװען א ״שיטער״ אין דער גרויסער פאראװער מיל׳ גאר צוליב א מעשה װאס איז געשען, האט מען אים געקרוינט מיטן נאמען ר׳ זאנװל של־ראש. די מעשה איז געשען פאר דער חגא ״שמיגוס־דינגוס״. די פאראװע מיל איז פול געװען מיט פויערים און פױערטע ס פון די ארומיקע דערפער׳ װאס זענען געקומען מאלן מעל אויף ״פלאצקעס״ צו זייערע חגאס. איץ מאל׳ בשעת א פויעדטע האט אויפגעהויבן א פערטעלע תבואה׳ כדי עס ארײנ־ צושיטן אין די װאלצן׳ האט איר קלײד זיך ארײנגעכאפ ט צווישן די װאלן. פארשטײט זיך, ס׳איז גלײך געװארן א ליארעם׳ א געשרײ: יעזוס מאריא! ראטויטשע׳ ראטויטשע! די פויערים ארום זענען געשטאנען װי די לײמענע גולמס און פון די ערטער זיך נישט גערירט. זאנװל שיטער האט א כאפ געטאן א דראנג׳ איז צו צום גרויסן ראד׳ אראפגעריסן דעם פא ס פ ץ דער טראנסמיסיע׳ בשעת דער מאטאר איז געװען אין פולן גאנג. די מיל האט זיך אפגעשטעלט׳ די פויערטע איז גיצול געװארן׳ נאר זאנװלס לינקע האנט איז געבליבן הענגען״ װי זי װאלט גאר קיץ שום שייכות נישט געהאט צו דער ברײטער פלײצע םונעם גרויסן גוף׳ װאס האט אויסגעזען װי א בארג מעל׳ װעלכן מ׳האט גערופן: זאגװל שיטער. בשעת דער ״בארג מעל״ האט דעחען זיך צעריבענע האנט׳ איז ער רויט געװארן׳

װי ר׳זא ל זי ך שעמע ן מי ט דע ר מעשד״װא ס ר׳הא ט זי ך אלי ץ נעבע ך א ט גא ר װא ס אנגע־ טאן. ע ר אי ז אװע ק אי ן א װינקעלע׳ א הײ ב געטא ן דע ם קא פ אי ן דע ר הײ ך או ן געזאג ט זײער שטיל׳ אבע ר מי ט גחי ס פאראיב ל : — רבונו־של־עול ם ! צװײ זאכ ן וױ ל אי ך די ר מודי ע זיץ : אײנס׳ זא ג דײ ן מלאך־ המװת׳ א ז אי ן דע ר לוקאװע ר מיל׳ אי ז זאנװ ל שיטע ר בעל־הבית. צוױיטנס׳ א ז פ ץ הײנט א ן או ן וױיטע ר װע ט די ץ קנעכט׳ זאנװ ל שיטער׳ דאװענע ן נא ר מי ט א של־ראש . און אוי ב דיר׳ רבעו־של־עולם׳ אי ז אזו י ליב׳ אי ז מי ר אװדא י או ן אװדא י ניחא״ . 304