306 םשר לוקאװ װארשע, מיץ לעצטע דירה אויף טײארדע־גאם 28. מײן פיריעריק מײדעלע שפילט זיד מיט איר ליאלקע. אן איכערגעדרײט פוםן־כענקעלע מיט די פיםלעך ארויף איז דאם כעטעלע פון איר ליאלקע־קינד. װען זי הילט ארום די ליאלקע מיטא האנטעך, רייםט זיד אריץ פאליצײ, הײםט פארלאזן די וװינונג און גיץ צום פארניכטונגם־טראנםפארט. די פיר־יעריקע ״מאמע״ געזעגנט זיד מיט איר ליאלקע־קינד, זי גיט אירא קוש אין קעפל, כעט זי זאל זײן שטיל, נישט װײנען, נישט כענקען א שעה שפעטער געפין איך זיך אין שטוכ אײגע אליץ מיט דער ארומגעטוליעטער ליאלקע. איןא װינקל— די אלטע שיכעלעך פון מײן קינדז די אפצאםעלעד אין איץ זײט אויםגעקרימט, די שנורכענדלעד— אויפגעבונדןו אויפן טיש—א שטיקעלע נישט דערעםן ברויט מיט צײכנם פון דראבנע צײנדלעך,א טעלעי־ל געטא־טײ און נעבן טעלערל—א קלײנע טאמאטע, פאר װעלכע כ׳האב דעם זעלבן טאג באצאלט מיטא גאלדן רינגל. דער שאטן פון מיץ שטילער מאמען, װאם איז צוזאמען מיטן קינד ארויםגעריםן געװארן פון שטוב, בלאנדזשעט בײ דעם קיכל, בײ די טעפלעך, בײ דעם אין שיםל אײנ־ געװײקטן ביםל קינדער־װעש, װעלכע מ׳דארף שוין נישט װאשן,

םטראגאנעם מיט רויטע טאמאטן אויף דער ארישער זײט. איך האב זײ געזען דורך די שטעכיקע דראטן, מיט װעלכע ס׳איז געװען דורכגעטײלט לענגאויס די איתן־גאס, און געשאסעגע קינדער אין קאלוזשעס בלוט אויף אונדזער זײט. איך האב די געזען װען כ׳בין נאכגעלאפן נאך דער טויט־קאלומנע, װאם אין אירע רײען זענען אויך געטריבן געװארן מיץ מאמע און מיץ קינד. אויפן װעג האב איך געזוכט צוױשן די דערשאסענע קינדער מײן מײדעלע, געגארט כאטש דאם טויטע קערפערל אירס צוצודריקן צום הארץ. א קלײגע טאמאטע אין האנט פון מײן מאן. ער האט די טאמאטע דורכגעשמוגלט דורך דער געטא־װאך, צוריקקומענדיק פון דער ארבעט מיטא גריפע ײח, מיט װעלכע ער האט געארבעט בײם אפלאדענען קוילן אויף דער ארישער זײט. ער האט איינגעשטעלט דאם לעבן און געבראכט פארן קינדא טאמאטע. איך הער נאך הײנט זיץ יעמערלעך געוױין װען ער האט דערהערט, אז אונדזער קינד איז מער נישטא. צװישן זײנע פארקלעמטע פינגער האט געבלוטיקט דער צע־ קװעטשטער פאמידאר, אומשלאג־פלאץ, פלאמבירטע װאגאגען. בײ די קלײנע פי־פענצטערלעך_ אויגן, אויגן, װעלכע מ׳קען קיץ מאל נישט פארגעסן, עם שטופט זיך ארויסא האנט מיטא פעקל געלטו ״װאדי! װאדי!״.א פאליאק,א דארטיקער ארבעטער, כאפט שנעל די באנקנאטן, שלעפט ארוים פון קעשענעא טאמאטע און שטיפט זי אײליק אתץ אין דער ײדישער האנט.