306 םשר לוקא װ װארשע, מיטן לעצטן דירלויף טײארדע־גאס 28. מײן פיריעריק מײדעלע שפילט זיד מיט איר ליאלקע. א ן איכערגעדרײט פוםן־כענקעלע מיט די פיםלעך ארויף איז דאם כעטעלע פון איר ליאלקע־קינד. װען זי הילט ארום די ליאלקע מיט א האנטעך, רייםט זיד אריץ פאליצײ, הײסט פארלאזן די װװינונג און גײט צום פארניכטונגם־טראנםפארט. די פיר־יעריקע ״מאמע״ געזעגנט זיד מיט איר ליאלקע־קינד, זי גיט איר א קוש אין קעפל, כעט זי זאל זײן שטיל, נישט װײנען, נישט כענקען א שעה שפעטע ר געפין איך זיך אין שטוב אײגע אליץ מיט דער ארומגעטוליעטער ליאלקע. אין א װינקל — די אלטע שיכעלעך פון מײן קינד ז ד י אפצאםעלע ד אין אים זײט אויסגעקרימט, די שנורכענדלעד — אויפגעבונד ן ו אויפן טיש — א שטיקעלע נישט דערעםן ברויט מיט צײכנס פון דראבנע צײנדלעך, א טעלעי־ל געטא־טײאו און נעבן טעלערל — א קלײנע טאמאטע, פאר װעלכע כ׳האבן דעם זעלבן טאג באצאלט מיט א גאלדן רינגל. דער שאטן פון מײן שטילער מאמען, װאם איז צוזאמען מיטן קינד ארויםגעריסן געװארן פון שטוב, בלאנדזשעט בײ דעם קיכל, בײ די טעפלעך, בײ דעם אין שיסל אײנ־ געװײקטן ביס ל קינדער־װעש, װעלכע מ׳דארף שוין נישט װאשן,
םטראגאנעם מיט רויטע טאמאטן אויף דער ארישער זײט. איך האב זײ געזען דורך די שטעכיקע דראטן, מיט װעלכע ס׳איז געװען דורכגעטײלט לענגאויס די איתן־גאס, און געשאסעגע קינדער אין קאלוזשעס בלוט אויף אונדזער זײט. איך האב די געזען װען כ׳בין נאכגעלאפן נאך דער טויט־קאלומנע, װאם אין אירע רײען זענען אויך געטריבן געװארן מיץ מאמע און מיץ קינד. אויפן װעג האב איך געזוכט צוױשן די דערשאסענע קינדער מײן מײדעלע, געגארט כאטש דאם טויטע קערפערל אירס צוצודריקן צום הארץ. א קלײגע טאמאטע אין האנט פון מײן מאן. ער האט די טאמאטע דורכגעשמוגלט דורך דער געטא־װאך, צוריקקומענדיק פון דער ארבעט מיטא גריפע ײח, מיט װעלכע ער האט געארבעט בײם אפלאדענען קוילן אויף דער ארישער זײט. ער האט איינגעשטעלט דאם לעבן און געבראכט פארן קינדא טאמאטע. איך הער נאך הײנט זיץ יעמערלעך געוױין װען ער האט דערהערט, אז אונדזער קינד איז מער נישטא. צװישן זײנע פארקלעמטע פינגער האט געבלוטיקט דער צע־ קװעטשטער פאמידאר, אומשלאג־פלאץ, פלאמבירטע װאגאגען. בײ די קלײנע פי־פענצטערלעך_ אויגן, אויגן, װעלכע מ׳קען קיץ מאל נישט פארגעסן, עם שטופט זיך ארויסא האנט מיטא פעקל געלטו ״װאדי! װאדי!״.א פאליאק,א דארטיקער ארבעטער, כאפט שנעל די באנקנאטן, שלעפט ארוים פון קעשענעא טאמאטע און שטיפט זי אײליק אתץ אין דער ײדישער האנט.