גדליה דזשיבולעצקי די ערשטע רציחות פון די דײטשן דעם 16טן םעפטעמבע ר 1939, עטלעכע טעג נא ך ראש־השנה׳ נא ך מיטאג׳ האט זי ד אין לוקאו ו אנגעהויבן א שטארקע שיסערײ. איך בין גראד געגאנגען מיט געש ע פיעטרושקע צו די אהײם. װען מיר זענע ן צוגעקומען צו זײער הויז, האבן די אײנוװינער פון די אויבערשטע שטאקן םארשלאסן זײערע וװינונגען און זי ך באהאלטן ב ײ די שכנים פון די נידעריקערע שטאקן. די שיסערײ איז געװארן װא ס א מא ל אלץ שטארקעד. מען ד,א ט ניש ט געקענט װיסן װע ר ע ס שיסט, װײ ל די שטאט איז געװען א ן א באלעבאס. די קוילן זענע ן געםלויגן איבערן קאפ, איך האב זיך באהאלטן אין טרעפ־ארויפגאנג, כדי צו שיצן זיך םו ן דע ר שיסעריי. זיצנדיק אויף די שטיגן האב איך דערהערט, אז די דײטשע זעלנער גײען םו ן שטו ב צו שטוב, ברעכן אויף די טי ח און יאג ן אלעמען ארוי ס אין דרויסן. באלד האב איך דערהערט װי א דײטש גייט ארויף אויף די שטיגן, ו װ איך בין געזעסן. ע ר הא ט מי ד געהײסן אויפהײבן די הענט אין דער הײך און געפרעגט צי איך האב נישט קײן געװער• ער הא ט אויפגעריסן ד י טיר ן פו ן ד י וװינונגען, זיך ארומגעקוקט אינעװײני ק אץ דערנא ד האט ע ר מי ך באפוילן צ ו גי ץ פארוי ס מי ט ד י הענ ט אי ן דע ר הײך.
װען מיר זענען אראפ פון די שטיגן האט ער מיך געהײסן צװארטן און אלײן איז ער ארי ץ אין די אונטערשטע װוינונגען, אין װעלכע די טירן זענען שוין געװען אויפ־ געריסן און קײנער איז נישט געװען. בעת ער האט געזוכט אינעװײניק, בין איך ארי ץ אין הויף־קלאזעט און דארט זיך באהאלטן. שפעטע ר האב איך געהערט װי ער זוכט מיד און שעלט. ער איז אװעק . ארום איז איצט געװען שטיל. מען האט נישט געזען קײן מענטש. איך בין ארוים־ געגאנגען אין פיעטרושקעס, װוינונג און פון דארט האב איך געזען װי די גאנצע שטאט ברענט. פון א הילכערע ר האב איך דערהערט א מעלדונג, אז אלע מענער, םון 16 ביז 60 יאר, מוז זיך קאנצענטרירן. איך האב דעמאלט נישט געװוסט, אז די דײטשן װעלן זיך אויף א צײט צוריקציען פון לוקאװ, האב איך מורא געדואט, אז װען זיי װעלן מיד געפינען, װעלן זיי מיך דערשיסן . װען איך בין ארויס אין דרויסן, איז אנגעלאפן א דײטש, װאס האט געטריבן 311