Passage 1normalized OCR · source chars 0-819
ז. סעגאלאוויטש פון דער פאעמע ,א בוים אין פוילך (מגילת פלים) ...איך האכ שוין אין װארשע געציטערט, אין קאװנע און ראװנע— בלױז שרעקן, עם האט םיך שוין לוקאװ דערשיטערט... אויןש מערער װעט שרעק שוין נישט קלעקן. און לוקאװ, אוי, ארעמע שטעטל! דײן חורבן איז מיר פאר די אויגן... א הײזל,א שטול אוןא בעטל און םענטש איז םיט דעם מיטגעפלויגן. א גאם אין דער לופטן געשפרונגען און דא אויך דער ערד זיך צעשאטן... א שטעטל פון פײער דערשלונגען, און מענטשן אויך טויט אפגעבראטן. געזען האב איך פארקאן און װענטל, באשמירט מיט פריש־בלוטיקע פלעקן, געזעןא קלײן־קינדערשע הענטל... געלעגן באזונדער... צום שרעקן. טא װאם זאל מיר װערן איצט טײער? און װאם פארא טרײםט איז מיר נײטיק? ארוים בין איך דעמאלט פון פײער, דאם לעכן איז אבער אײן װײטיק... 315
passage_1e304d778f59cee0a70b4695