סםר לוקאוו 329 צום אומגליק האבן זיי געפונען אונטערא שאנקא לאנגן שארפן חלף. מםתמא האטא שוחט אים געבראכט צום רב בודק דץ. מער האבן די דייטשן נישט געדארםט. די האבן דאך בײם רב געפונען ״געװער״! באלד האבן זײ געבראכט צװיי װאגנס. מען האט ארויפגעלייגט אויף די אלע םפרים/ און פון םאמע אויבן— די צוױי םפרי־ תורהם. דעם רב האבן זײ באפוילן אנטאן דעם וױיסן קיטל און צעקעמען די גמי־ שװארצע לאנגע בארד. די האבן אים אװעקגעשטעלט בײ דער טיר את געהײסן אים צעשפרייטן די הענט. אין דרויסן האט געגאםןא רעגן׳ דער װינט האט געיאגט׳ אװ דער רב איז געשטאנען מיט צעשפרײטע הענט. די געםטאפא־לײט האבן זיך געגרײט אים צו דערשיםן, נאך דעם׳ וױ זײ וועלן מאכן די בילדער פון אט דעם געשעעניש. על פי נם איז אנגעפאח אן אויטא מיטן אנפירער פון געםטאפא. דערזעענדיק דאס בילד, האט ער זיך אפגעשטעלט אח געפרעגט, װאס דא קומט פאר. ער איז ארײן צום רב אין שטוב און זיך אויםגעפרעגט זײן װײב װעגן דער גאנצער געשיכטע. זי האט אים אויפגעקלערט, װאם אזוינם עם איזא חלף און צו װאס עס דינט. ער אױ תיכף ארוים אין דרויםן און ארײנגעפירט צוריק דעם רב. ער האט באסוילן צוריק ארײננעמען די ספרים און די ספרי־תורהם. אזוי ארום איז דער רב דאן געראטעװעט געװארן פוןא זיכערן טויט. אבער נאם איבערלעבן די עטלעכע מינוט טויטשרעק האט ער שוין נישט געקאנט קומען צו זיך.

צוזאמען מיט אלע לוקאװער ײדן איז אונדזער רב ר׳ אהרון נאטע אומגעקומען אויף קידועז השם. בײם םויער םװ מאגיםםראם, װו עם פלעגן סארקוגען די משיםונגען