368 ססר לוקאװ האבן אנגעהויבן קומען ייִדן פֿון שטאט, כדי צו דערװיסן זיך װאָס עם הערט זיך אין דעד גרויסער װעלט. עטלעכע װאכן בין איך געװען בײ דער קרובה. װעגן אריבערנעמען אהין די מאמע מיטן בחדר און שװעסטער איז דערװײל קײן רײד נישט געװען. די קרובה האט גע־ װינט זײער עגג, און מיט פרנסה איז בײ זײ אויך נישט געװען װאזשנע. מײן קרובה האט געהאט א םך באקאנטע פויערים אין די דערפער ארום לוקאװ. איך האב זי געבעטן, אז זי זאל מיר שאפן אױ־בעט בײ עמעצן פון אירע באקאנטע פויערים. תחילת האט די קרובה נישט געװאלט הערן דערפון. איך האב אבער אײנ־ געטענהט מיט איר, אז בײ איר איז ענג, און אויב איך װעל ארבעטן בײ א פויער, װעל איך אפשר קענעװ דינגען א שטיבל אין דארף און אראפברענגען די משפחה פון װארשע און מיר װעלן אלע זײן צוזאמען. ענדלעך האט די קרובה איינגעזען, אז מײן פלאן איז א גוטער און צוגעזאגט מיר צו העלפן. אױף :טרבעט בײ פויערים דעם 10טן יוני 1942 בין איך אװעק צו א פויער אין דארף אלעקםאנדראװ, 5 קילא־ מעטער פון לוקאװ. איך האב קײן מאל פריער נישט געארבעט אויפן פעלד אדער אין פויערישער װירטשאפט, און אויך די פויערישע שפראך איז מיר געװען פרעמד. איך בין דאך אלע מײנע יארן געװען אין שטאט. דאך האב איך געמאכט אלע אנשטרענגונגען, געטאן די שװערםטע ארבעטן, כדי צו קענעװ ראטעװען מײנע נאענטםטע אין װארשע־ װער געטא.