Passage 1normalized OCR · source chars 0-654 378
סםר לוקןןװ
זיד אנגעהויבן מיר גיםן פון דער נאז. ער האט בײ מיר אראפגעצויגן די װאלענע זאקז׳ װאם די גוטע באלעבאםטע האט מיר געגעבן• ער האט בײ מיר צוגענומען דאם קלײד׳ דעם פאלטן מיטן טיכל. אנשטאט דעם אלעם האט ער מיר געגעבן עפעםא צעריםענע שמאטע און אזוי בין איך ארוים פון דעם רוצחם שטוב.
א צעשלאגענע אמא הוילע בין איך געגאנגען נישט װיםנדיק אלי? וװהין די אויגז טראגן. ם׳איז געװען דעצעמבער און עם האט געיאגטא שטארקע שנײ־זאװע־ רוכע. די שיך זענען געװען באקלעפט מיט שניי. איך בין קוים געגאנגען און נישט געװוםט וװ איך געפין זיך׳ כאטש דאם דארף איז מיר געװען באקאנט.
passage_e967c70a868ea45c3a29102d
Passage 2normalized OCR · source chars 656-1948 איך בין צו צוא כאטע, ארײן אינעװײניק און געבעטן׳ אז מען זאל מיד לאזן א ביםל אנװארעמען׳ וױיל איך בין אין גאנצן געפרוירן. די באלעבאםטע, אן עלטערע פויערטע׳ האט אויף מיר רחמנות געקריגן. זי האט ארויםגעקוקט אין גאם ארי?, צי קײנער האט מיך נישט באמערקט און זי האט באלד צוגעשטעלט װארעמען מילך. זי האט מיר דערלאנגטא טעפל הײםע מילך מיטא שטיקל ברויט. זי האט מיך אויםגע־ פרעגט װער איד בין אח פאר װאם איך בין נאקעט און צעשלאגן. איך האב איר דער־ צײלט װאם דער פויער זשימאװםקי האט מיר געטאן. די פויערטע האט שטארק מיט־ געפילט מיט מיר און אויםגעזוכט פאר מיר אן אלטן פאלטן. זי האט מיר אנגעזאגט׳ אז איך זאל קײנעם נישט דערציילן. זי האט מיר נאך מיטגעגעבןא שטיקל בדויט און מיר געװיזןא זײטיקן װעג קײן גאלאמבקי. מיטן דארף צו גײן איז געפערלעך וױיל זשאנ־ דארן קענען מיך כאפן.
איך בין אװעק און מיר איז געװעןא ביםל װארעמער׳ אבער איך האב נישט געדענקט דעם װעג׳ װאם די פויערטע האט מיר אויםגעמשלט. איך האב אנגעהויבן בלאנדזשען איבער פארשנײטע פעלדער. דער שנײ האט זיך געקלעפט צו די שיך. איך האב געפילט, אז איך פארליר די כוחות׳ אבער איך האב פארביםן די צײן. איך האב געװוםט׳ אז אויב איך פאל אדער איך רו זיך אפ, װעל איך שוין דא בלײבן.
passage_191754f63a9287868259252d
Passage 3normalized OCR · source chars 1950-2963 דער שנײ האט אן אױפהער געשאטן און איך האב געטראכט נאר אײנם: דערגײן צום דארף גאלאמבקי. דארט װעל איך זיך שוין ארײנכאפן אין עפעסא סטאדאלע און באהאלטן זיך אין הײ אדער אין שטרוי.
װאס מער איך בין געגאנגען, אלץ פרעמדער האט מיד אויסגעזען די געגנט. דערװײל איז געװארן נאכט. קיץ סימן פון ליכט איז אין ערגעץ גישט צו זען. ענדלעך האב איך דערזען עפעםא פויערישע געבײדע. איך האב זיך צוגעשלעפט צוא םטא־ דאלע און אנגעהויבן זוכןא טיר. אומגעריכט איז ארויםגעשפרונגען פון ערגעץא הונט און ײך געװארפן אויף מיר. איך האב אנגעהויבן שרעקלעך צו שדײען און זיך צו װעח. פץ דער כאטע איז ארויםגעקומעןא פויער און מיטא שטעקן האט ער פאריאגט דעם הונט. איך האב דערצײלט דעם פויער׳ אז איך האב פארבלאנדזשעט׳ אז איך זוך דאם דארף גאלאמבקי און איך דארף צום פויער נוזשעװםקי. דער פויער האט מיר גע־ זאגט׳ אז איך זאל איצט אין ערגעץ נישט גיץ׳ װייל די דארפס־היגט זענען שוין איצמ אפגעלאזט און זײ װעלן מיך צערײסן.
passage_90c4e32651c80c4d94b849ef