384 ספר לוקן װ לוסט צו ם אטעמען • ס ד הכ ל זענע ן אי ן דע ר באהעלטעני ש געװע ן ב ײ א 25 פערזאן ׳ מערסטנטײל פאמיליע ם מי ט קינדער . שפעטער הא ב אי ך אוי ך באמערקט , א ז אי ן דע ר װאנ ט אי ז פארא ן א שפארע , דור ך װעלכעד מע ן קא ן זען , װא ס ע ם קומ ט פא ר אי ן גאם . מיר האב ן אל ע זי ך געמח ט האלט ן רולק . ניש ט רע ח צװיש ן זיך , ניש ט הוםט ן או ן גישט באװעג ן זיך . ד י אוקראינע ר זענע ן ארומגעגאנגע ן או ן זי ך צוגעהער ט צ ו יעד ן שארך. צװישן אונד ז האב ן זי ך געפונע ן צװ ײ ײדן , װא ם האב ן כםד ר געהוםט . ב ײ יעד ן הוםט זענע ן מי ר אויפגעשפרונגע ן דערשראקענע . צו ם גלי ק הא ט צװיש ן אונ ח זי ך געפונען אײנער , װא ם הא ט מיטגענומע ן מי ט זי ך א שטיק ל פוטע ד פא ר זי ץ קינד , הא ט ער ד י פוטע ר אװעקגעגעב ן ד י צװ ײ ײד ן או ן דא ם הא ט געלינדער ט דיע ר הוםט . םון צײ ט צ ו צײ ט אי ז עמעצע ר סו ן אונד ז דערגאנגע ן צ ו דע ר שפאר ע א ץ אזו י ארו ם האט מע ן געקענ ט אבםערװיר ן דא ם ביל ד אויפ ן מארק , ו װ מע ן הא ט צונויפגעטריב ן די ײדיש ע באםעלקערונג . קינדער האב ן זי ך געטוליע ט צ ו זײער ע מאמעם . ד י מאמע ס האב ן געבעט ן ב ײ ד י דײטשן או ן אוקדאינער , א ז ז ײ זאל ן גיש ט הרגעגע ן ד י קינדער . ד י ײדיש ע מילי ץ הא ט צוגעהאלםן טרײב ן ד י ײד ן אויפ ן פלאץ .

מיר האבן דערהערט װי טריט דערנענטע חזיך צו אונדזער הויז און א םרוי וױתט כסדר אן אויפ אונדזער זײט. װיחט אויס, אז א פרוי, װאם מען האט גישט געװאלט אריײנעמען אין דער באהעלטעניש, האט זיך געװאלט נוקם זיץ און אנגעװיזן די אוק־ ראינער וװ מיר געפינען זיך. אבער די פרוי האט גישט געקעגט גענוי אנװיחן דעם אױינגאגג צו אונדזער באהעלטעניש. די אוקראינער האבן געריסן די װענט און די דילן איבערן גאנצן הויף. אפטמאל האט זיך אונדז געדוכט, אז מיר זענען שוין אריינגעפאלן, אבער נאך א צײט פון ארומזוכן און נישט געפינען, האבן די מערדער אויםגעלאזט דעם כע ם צו דער אומגליקלעכער פ,מי. זיי האבן זי געשלאגן מיט די ביקםן־קאלבעם. מיר האבן געהערט װי זיי זאגן אז די פרוי האט זיי געװאלט אפנארן׳ כדי זי זאל קענען אנטלויפן. באלד דערנאך האט זיך דערהערט א שאם און די פרוי איז געפאלן נעבן הויז. דעם גאנצן טאג האבן זיך געהעדט שאסן מיט געשרייען צחאמען מיט קינדערישע געװאלטן. דאס זענען מערםטנטײל געװען געשרייען פון די אנטדעקטע בונקערם. פאר גאכט האבן די מערדער ארומגערינגלט דעם גאנצן פלאץ, אץ באװאכטע מיט געװער און מיט הינטן האבן די גענומען טרײבן די ײדן צו דער באן. דערבײ האט געמחט זײן שטיל. די חיטשן האבן געמאלח, אז דער װאם װעט זאגן איז װארט, װעט אויפן ארט װערן דערשאםן.

די ײדישע פאליצײ, װאס האט א גאנצן טאג געהאלפן בײם כאפן חײדן, בײם היטן אויפן פלאץ און שפעטע ר אוי ך בײם עםקארטי ח ז ײ צ ו דע ר באן ׳ האב ן זיך