ספר לוקאוו 391 און אנגעהויבן שיםן, זענען געפאלן צװיי פון זיי• חח דעם איז פארותנדעט געװארן נאד א דייטש. די צוױי לעבן־געבליבענע דייטשן האבן שנעל גענומען אנטלויפן. צװישן די יידישע קעמפער איז אײנער געװארן פארוװנדעט. אלע זענען זײ גלײך נאכן אנפאל אויף די דײטשן אנטלאפן אמ דורך פארשידענע אומװעגן זיד דערשלאגן צוא קארנפעלד, אין װעלכן זײ האבן זיך באהאלטן. ליגנדיק אין קארן האבן זײ דער־ הערטא געדיכטע שיסערײ, װאם האט זיך געטראגן פון װעג אין װאלד אריין. עס זענען אנגעקומעןא סך דײטשן און זײ האבן אײנגעארדנטא גרויםע אבלאװע. מען האט ארעםטירט פויערים אמ געפארשט זיי װער עס האט אדורכגעפירט דעם אטענטאט. א שװערע װאך איז אדורך פאר אונדזער װאלד. מען האט אים כםדר באשאסן און ער איז געװען ארומגערינגלט, אבער ארײנגימ טיפעד אין װאלד האבן די דײטשן מורא געהאט. פון דער צװײטער זײט האבן מיר מורא געהאט צו גײן זוכן עםן און צוליב דעם האבן מיר װידער געהונגערט. מיר האבן זיך איבערגעקליבן אין קאח ארײן, און דארט האבן מיר זיך באהאלטן.
עם זענען געשטאנען וװנדערלעכע זומערטעג. די זמ האט געברענט און געמאטערט און מיר האבן נישט געהאט נישט קימ ברויט און נישט קימ װאםער. שפעטער איז די דײטשן אײנגעפאלן צו קאנטראלירן צי קײנער איז נישטא אין קארן. זײ האבן זיך ארויפגעכאפט אויף די הויכע בײמער אמ געפארשט צי עם זענען נישט פאראן קימ סימנים פון טריט אין קארן. זײ האבן געלאזן אין קארן ארימ גאנצע סעריעם פון אויטא־ מאטן. מיר זענען געװען געצוװנגען צו לאזן זיך אין װעג ארײן און װידער האבן זײ אונח אנטדעקט אמ באשאםן. איך האב ארום זיך דערהערט קרעכצן. די קוילן זענען געפאלן װאסא מאל נענ־ טער. די ערד אונטער מיר האט געציטערט. איך בין געפאלן. פאר נאכט האב איך זיך אויפגעכאפט און עפעם נישט אריענטירט זיך וװ איך געפין זיך. איך האב זיך צוגע־ שארט צום ארט וװ מיר זענען אלע געלעגן. איך האב דערזעןא טרויעריק בילד. פון די10 זענען בײם לעבן פארבליבן3— איך און צװײ מענער. מיר האבן געװײנט איבער אונדזערע קדושים, אבער גאיכצײטיק האבן מיר מקנא געװען אונחערע חברים, װאם רוען שוין מיט זײער אײביקן שלאף. אין אװנט זענען מיר אװעק צוריק אין װאלד אױין. מיר האבן דארט געטראםן אונדזערע איבערגעבליבענע חברים. בםך הכל זענען געפאלן15 פעחאן. מיר זענען געבליבן10—ד מענער און3 פרויען.
מיר האבן באשלאםן מיט אלע מעגלעכקײטן זיך צו באהאלטן. וױיל אין קאמף מיט די דײטשן האבן מיר נישט קימ גרויםע שאנםן צו זיגן. מיר זענען װײניק אין צאל און דערצו האבן מיר נישט קימ געװער. און װידער האבן מיר זיך געלאזט אין אן אנדער װאלד ארײן. א טריבע, פינצטערע נאכט.א רעגנדל קאפעט אן אויפהער. נאך3 שעה װאנדעח