392 םםר לוקאוו קומען מיר אן איןא וואלד. מיר זוכן אוים דאם געדיכטםטע ארט און באלד הײבן די מענער אן צו גראבןא באהעלטעניש• דער רעגן אמ געםאלן אן אויםהער. די מענער האבן נישט באװיזן צו פארענדיקן די ארבעט— און ם׳האט אנגעהויבן צו טאגן. מיר זענען שנעל אװעק טיפער אין װאלד אריץ׳ כדי איבערצװוארטן ביז ם׳װעט װידער װעח נאכט. עם רעגנט אן אויפהער. מיר װערן אדורכגעוױיקט ביז צום לײם עם איז קאלט און טרויעריק אויף דער נשמה. מיט װאם זיך צוצודעקן האבן מיר נישט און אנלייגןא פײער אין װאלד האב איך מורא, װײל עם קען עמעצער דאם באנלערקן• דעם ערעוטן טאג אין װאלד האבן מיר נאך געד.אטא ביםל ברויט מיט םלאנינע. מיר האבן דאם אויפגעגעםן׳ און װאם טוט מען וױיטערן אויף דער נאכט זענען צװײ ײדן פון אונדזער גרופע, װאם האבן געשטאמט פון יאדװישין, אװעק אין זײער דארף ארײן. כדי צו באקומען ברויט. מיט פארשידענע מיטלען האבן זײ ארויםבאקומען פון די פויערים עםנװארג. אזוי האבן מיר געלעבט אין דעם אויםגעבויטן בונקער צװײ װאכן. אין משך פון דער צײט זענען רײף געװארן אין װאלד די יאגעדעם. מיר האבן זײ געקליבן און געגעםן. אבער דאם האט אוגדז געשטערט אין אונדזער זיכערקײט.
יעדן טאג זענען געקומען פויערטעם אין װאלד ארײן קלויבן יאגעדעס. זענען מיר נישט זיכער געװען מיט אונדזער לעבן. מיר זיצןא גאנצן טאג אין ״סכראן״ און האבן מורא ארויסצוגײן אויף דער לופט. אין באהעלטעניש איז הײם און דושנע, אבער קײן עצה דערצו האבן מיר נישט. אונדזער לאגע װערט ערגער מיט יעדן טאג, װײל די יאגעדע־קלויבערס קומען אריץ װאם טיפער אין װאלד ארײן און קענען אנטדעקן דעם בונקער. עס איז שוין געװען סוף ױלי. באלד הויבט זיך שוין אן דער שניט אויף די פעלדער. מיר פארלאזן דעם װאלד און באר,אלטן זיך אין הויכן קארן, װאם װאקסט נישט וױיט פון װאלד, אבער אויך פון דאנען מוז מען װאם שנעלער אנטלויפן, װײל פויערים גײען פארבײ אונדזער פעלד און קענען אונדז באמערקן• אין אײנערא נאכט זענען מיר, נאך פארקזידענע װאנדערוגגען, אנגעקומען אין קאמנאצקער װאלד. אפשר װעט דא זיץ זיכערער און מיר װעלן קענען זיך באהאלטן— האבן מיר געטראכט. עם איז שוין דער חודזןו אקטאבער. מיר געפינען זיך אין װאלד. מיר האבן אויך זיך אויסגעבויטא באהעלטעניש. אין װאלד איז קאלט. פאר טאג באװײזט זיךא װײסער שראן אויף די בײמער. דער װאלד, װו מיר באד׳אלטן זיך אויס, איז נישט קיץ גרױםער. אין זעלבן װאלד געפינען זיך אויך פארטיזאנער— אקאװצעם, מיר היטן זיך פאר די און האבן פאר די מורא, וױיל זײ הרגענען ײדן•
דערװײל װערט מיט יעח טאג ערגער אונחער לאגע, מיר זענען כסדר הונגעריק,