402 םםי לוקןןװ פרילינג, 1944. װידער םרילינג. איך האב שוין צעאקערט דאס פעלד און פארזײט די פרילינג• זריעה. אין דארף איז רויק. די פויעדים אקעח אװ זײען* מען גרײט זיך שוין צו זעצן די קארטאםל אװ מען גרײט זיך אויך צום ױם־טוב פאםכא. איך ארבעט צוזאמען מיט אלע׳ פיר ארוים דאם מיםט פון שטאל- אקער און זײ. אבער דאס איז נאר פאר מענטשן. םאר זיי בין איך םריילעך אוןא גלויביקער קריסט. איך גיי אין קאשטשאל יעדן זונטיק׳ אוןא מאל אויך אין מיטן װאך. אין קאשטשאל העלף איך דעם קשאנדז בײ די תפילות. די פויערים קענען מיך. איך האב אין דעם דארף געשאפןא יוגנט־קרײז׳ וןאם טרעםט זיך איװ מאל אין חודש בײ אן אנדערן פון די12 מיטגלידער. דאם האט מיר געמאכטא נאמען אין דארף. איך בין געװעןא געדאפלטער מענטש: אײנער פארן דרויםן׳ און אײנער פאר זיך. דעם צװײטן האב איך געמוזט גוט פארמאסקירן. דאם אלץ איז פארגעקומען אין דארף קאנקאלעװניצא אילאנסקא. פאר דער מלחמה האט דא זיך גישט געטארט װײזן קיץ ײד. װער שמועםט נאך— איצט׳ בײ די דײמשן. קײנעם האט אפילו נישט געקענט אײגפאלן׳ אז אין דעם דארף באהאלט זיך א ײד. עם איז ארויםא קלאנג, אז איןא שכנותדיק דארף באד׳אלט מען ײדן, זענען גע• קומען דײטשן און פארברענטא האלב דארף.
איך בין געװען ״כשר״. איך האב געד׳אט ״ארישע״ פאפירן׳ דאם הײסט—א גע־ פעלשטע מעטריקע׳א מעלדונג־צעטל, און אויף דעם סמך—א ״קענקארטע״ מיטא םאטאגראםיע. איך בין׳ הײםט עם׳ געװען כשר וישר. איך האב אבער נישט געטארט םארגעםן, אז אויב נישט אויםן פנים׳ בין איך אנדעמזז אויף אן אנדער ארט. דערפאר ד׳אב איך געמוזט פארשטעלן זיך פארא פרומען׳ פאר אזא װאס שעמט זיך צו גיװ מיט מײדלעך (איך בין דאך שוין אלט געװען19 יאר:). פאר מיװ באלעבאםטע בין איך געװעןא פאליאק׳ װעמען די דײטשן האבן פארטריבן פון פאמאזשע צװאמעז מיט אנדערע פאליאקן. אזא בין איך געװען פאר די גוײם, אבער װאם האט זיך געטאן אין מיװ מוח און אין מיװ ד׳ארץז שויןא יאר װי מ׳האט ליקװידירט די געטאס אין דער גאגצער געגנט׳ שויןא יאר׳ װי מען זעט נישט קיװ ײד אויף דער װעלט. איך אײגער לעב נאך׳ און צו מיװ גרויסער פתיד האט זיך מיװ מאמע מיטן ײנגסטן ברודער ארויסגעראטעװעט פון דער לעצטער אקציע. איך האב זײ געטראפן אויףא בוידעם אין דארף זאמקאװיצע. דאס לעצטע מאל האב איך זײ געזען פאר וױעאכט׳ אין דעצעמבער 1943. די מוטער איז געװעןא שנײדערין, ד׳אט זי גענײט בײ די קריסטן. פארשטײט זיך׳ אז קײנער האט נישט געװוסט<א שכן האט זיך געהיט פארא שכן. דאס איז געװען אין דעם דארף, װו איך ביןא מאל געװען אץ כמעט אלע האבן מיך געקענט.
די פאליאקן האבן זיך שוין נישט געד׳יט פאר די דײטשן} די דײטזזזן האבן שוין