םםר לוקאװ 37 אליץ טראגט נאך ײדישע קלײדער, װעט ער, אזוי פאחיכערט ער, טוישן זיינע קלײדער, אזוי שנעל, װי ער װעט ארויםםארן פון דער דאזיקער פראװינץ. אין לוקאװ האט ער מורא געהאט, אדער זיך געשעמט, צו ענדערן זיץ יידישע הלבשה. װאם האט נישטא ײד געטאן כדי צו װערןא פרייער מענטש, כדי אומגע־ שטערט צו קענען ארבעטן און פארדינען אויףא שטיקל ברויט? א לוקאווער זאגט מוסר זיינע לאנדסלייט... תמיד זענען געװען יחידים, װאם האבן זיך באמיט אויפצודדיבן דעם גײםטיקן ניװא פון זײערע מיטמענטשן. אזא אײנער איז געװען דער לוקאװער מרדכי עפשטײן, װאם איז אין דער צײט פון זײן מוםר־זאגן געװעןא תושב אין דער שכנות־שטאט— מעזריטש. מרדכי עפשטיץ האט געזען, װאם ײדן אין מעזריטש טאן כדי צו העלםן די ארעמע, אנטװיקלען דעם חינוך, האט זיך אין אים אנגעצונדןא פײער פון קנאד, און ער האט אויפגעפאדערט זײנע לוקאװער ברידער אפצולערנען זיך פון מעזריטש און איר נאכטאן. ער האט זײן אפעל צו די לוקאװער לאנדםלײט געמאכט איןא זײער מליצה־ דיקער לשון קודשדיקער קארעםפאנדענץ, װאם ער האט צוגעשיקט צו דער ״הצםירה״ײ■ װאם איז דעמאלט דערשינען אונטער דער רעדאקציע פון י. ח. םלאנימםקי• ער שרייבט (מיר ברענגען די ײדישע איבערזעצונג):

״גאט האט רחמנות געהאט אויף זיץ פאלק און ער האט אויפגעשטעלט פאר זײ גע־ טרײע פירער (פאםטעכער) אין יעדן דור. אץ זײ (די פירער) באנוצן זיך מיט זײער גײסט און זײ פארשטײען צו באטראכטן יעדע זאך און צו פארבעםערן דעב מצב פון אונ־ חער פאלק; צו פארריכטן די ברוכן און צו הײלן זײנע װונדן, צו שטארקן די קניען, װאם ציטערן און קרעפטיקן די שלאבעריקע הענט. און מיט זײערע כוחות טוען זײ העלפן די ארעמע פון זײער שטאט, כדי זײ ארויםהײבן פון זײער געפאלנקײט. אך: װי שיץ עם איז צו זען די שטאט... װי שיץ איז זי מיט אירע װעגן פון צדקה, װאם האבן געפונעןא סטעזשקע צו די הערצער פון דעם רוב פון אירע אײנװוינער אח זי שטײגט אריבער אירע שװעסטער (די שטעט אין שכנות מ. ע.), װאם געפינען זיך ארום איר. אויך מיט אירע מעלות און גוטע מידות, מיט װעלכע אפילוא װעלטלעכער ײד אוןא מענטש פון מאראל מעג זיך גרויסן. פון די גוטע זאכן, װאם איך װעל דא פארברענגען פאר די לײענער װעט איר ממילא משפטן װעגן די אנדערע גוטע אײגנשאפטן פון אירע אײנוװינער. זײ זענען: דאם גמילות־חסדים־הויז, װאם באצװעקט צו העלפן יעדן אײנעם מיט א הלװאד, אן פראצענט. די ״תלמוד תורה עם דרך ארץ״ (ד. ה. װעלטלעכע בילדונג— מ. ע.). אזוי, אז זײ (די ארעמע קינדער) זאלן נישט דארפן ארומלויםן פוםט און פאם אץ טאן אלץ װאם דאם הארץ גלוםט. װען איך םראכט װעגן די אײגנשאפטן פץ דער דאזיקער שטאט, זינט כ׳האב זיך