ססר לוקאוו 417 איז פמ מינוט צו מינוט געװאח שװאכער, די כוחות זענען אים פשוט אויםגעגאנגען פח אזוי פיל אידן. אין מעזריטש האבן מיר געטראפן נאך לוקאװער יידן און מיר האבן שוין געמימט, אז דא װעלן מיר האבן מנוחה. אבער איןא געװיסן טאג זענען מיר אויפ־ געװעקט געװארן אין דער פרי פוןא שרעקלעכער שיםערײ. די באנדיטן האבן דאס געגא ארומגעשטעלט מיט זײערע מערדערישע צוהעלפער און דער הויפט־מערדער זײערער, דער געשטאפאװיעץ האון, האט ייד גענומען צו דער רײניקונגם־אקציע. צום צוױיטן מאל האבן מיר שוין געהערט דאם שוידערלעכע װארט: ״מעזריטש מוז װערן ױדענרײן״... מען האט צונויפגעטריבן די ײדן אויפן מארק. איך מיט מײן קאליקן ברודער אמ אהימ זענען אויך געװען צװישן זײ. אין דער באגלײטונג פוןא מוראדיקעד שיםעריי האט מען אונדז אלעמען געפירט צו דער באן. איבערן װעג האט מען אונדז אפגעשטעלט בײא טײך און באפוילן אפגעבן דאם געלט, גאלד און בריליאנטן. װער עס וועט נישט אפגעבן און מען װעט ביי אים עפעס געפינען, װעט גלײך דערשאםן װערן• פיל מענטשן זענען דעמאלט געשפרונגען אין טײך. די האבן בעםער געװאלט געפינען דעם טויט אין װאםער, אײדער פארברענט צו װערן אין פײער. אבער די םאדיםטן האבן אויך דא זײ באגלײט מיטא מוראדיקער שיםערײ פמ מאשין־געװער. אלע זענען אומגעקומען און קײן אײנער האט זיך נישט געראטעװעט.
פיר שעה זענען מיר געזעםן אויפן פעלד און נישט געטארט זיךא באװעג טאן. ביז מען האט צוגעפירט װאגאנען און די עם־־עם־לײט און זשאנדארמעריע האט זיך אויםגעשטעלט איןא שפאליער פאר די װאגאנען. דא האט מען אונת געטריבן דורך א בראנד פון מערדערישע קלעפ אין די װאגאנען ארײן. די שװערע טירן האבן זיך פארקלאפט און דער צוג האט גערירט אין אונדזער לעצטן װעג צום טויט־לאגעו מאידאנעק• א שרעקלעכן גורל האבן מיר איבערגעלעבט אין משך פון צוױי טעג פון אונדזער ריחע. די װאגאנען זענען געװען אזוי אנגעפראפט מיט מענטשן, אז עס איז אוממעגלעך געװען צו אטעמען. פון ענגשאפט זענען בײ די מענטשן ארויםגעזעצט געװארן די קישקעם. פיל זענען פשוט דערשטיקט געװארן און זײערע טויטע קערפערם האבן זיך געװאלגערט צװישן די פים אמ מען האט געטראטן אויף זײ. קינדער זענען אין דער שטיקעניש פשוט צעחבן געװאח אמ אויםגעגאנגען. דאם קרעכצן אמ װײנען— אומדערטרעגלעך. טויטן־אנגסטן האבן זי געגאסן איבערן לײב און צו דעם אלעם איז אין פארלויף פון די צוױי טעג קימ טראפן װאםער נישט געגעבן געװארן. דער צוג איז געפארן דורך דעמבלין און װידער איז מיר אויםגעקומען דורךא שמאלינקער שפארונע אינעם פארקלאפטן פענצטערל פון װאגאן צו זען מיץ ליבלעו שטעטל לוקאוו.
ענדלעך זענען מיר אנגעקומען קיץ מאידאנעק. די םם.ם־לײט מיט הינט בײ דער זײט, האבן אונח אפגעװארט מיט םאדיםטישע שמײכלען אויףח ליפן. מ׳האט געעפנט פאר זײ די װאגאנען. פון מיץ װאגאן זענען סד מענטשן ארוים לעבעדיק. די איבעריקע