40 םםרלוק?װ טראגן װעגן דעם צױניזם איןא סך גרויםע שטעט בחינם, אן באלוינט צו ווערן— האבן איםא םך שטאט־מענטשן(ד• ה• לוקאײעס געבעטן, אז ער זאל אויך פאר זיי רעדן איבער די צױניםטישע צילן און שטרעבונגען. ער האט אנגענומען זייער בקשה און ער האט זײ אויפגעקלערט די װיכטיקײט פון ישוב ארץ־ישראל. אין דינע װערטער האבן זיך אײנגעבאקן אין די הערצער (פון די צוהערעס און האבן געמאכטא זײער שטארקן רושם און זײ זענען צוגעשטאנען צו דעם אידעאל׳ און אויך בײגעשטײערט געלט פאר צױן׳. כאטש עם האט נישט געקענט זיץ קיץ רײד פוןא גרויםער צױניםטישער טעטיקײט אין יענע צייטן אין אזא שטאט װי לוקאװ, איז אבער די באװעגונג געװען רעפרעזענ־ טירט מיט אירע פארשידענע גרופעם, װאם האבן שוין דעמאלט עקזיסטירט. נאך דער ערשטער װעלט־מלחמה, אונטער דעם דרוק פון דער באלפור־דעקלארא־ ציע, םאן רעמא און דעם מאנדאט, האט די צױניסטישע באװעגונג באקומען פליגל. װי א םטיכישע כוואליע האט זי זיך צעשפרײט איבער גאנץ פוילן, איינגעשלאםן לוקאװ. באלעבאטישע פרומע יידן און יונגעלײט האבן מער נישט מורא געהאט פאר רעפרע־ םיעס מצד די חםידישע אנטי־ציוניםטן. דער קאנטראל פון די חםידישע אז־מור״ים איבער די מאםן איז געװארן שװאך, די ײת זענען געװארן פאליטיש אריענטירט, און דער ציוניזם איז געווארןא גרויסער יש פאר די ײדן אויך אין לוקאװ.