Passage 1OCR · respaced for reading · source chars 0-750
םםר לוקא װ 453 צימער. אין וועלכן מיר האבן געוונינט. איך מיט מיין פרו י און קינד זענען געלעגן באהאלטן. מיר האבן געהערט ׳ווי זי רײמען אויף די טיר. זיי זענען אריין מיט שטורעם ג ״וװ זענען די ײדן ז״ די האבן אלץ איבערגעקערט׳ אװעקגערוקט די שענק — און אלץ נישט געפונען. ענדלעד האב איך דערהערט׳ ווי די גייען אװעק • פון שרעק האב איך פארלוי ח דאם לשון. קי ץ װארט האב איך נישט געקענט ארויכ״ ברענגען פון מויל. מיץ פרו י מיטן קינד האבן געוױינ ט < זיי האבן געמײנט׳ אז איך בין געװארן שטום. ערשט נא ך א האלבע ר שעה בין איך געקומען צו זיד׳ און מײנע ערשטע װערטער זענען געװען: ״אנטלויפן. זיי װעלן קומען נאד א מאל״. אבער וו לויפט מען י און צו װעמען ז װע ר װעט אונדז אריינלאזן ז
passage_99fad99d62cbf6d78c420953