םםר לוקאװ 453 צימער. אין וועלכן מיר האבן געוונינט. איך מיט מיין פרוי און קינד זענען געלעגן באהאלטן. מיר האבן געהערט׳ וױ זיי רײםן אויף די טיר. זײ זענען אריין מיט שטורעםג ״וװ זענען די ײדן ז״ די האבן אלץ איבערגעקערט׳ אװעקגערוקט די שענק— און אלץ נישט געפונען. ענדלעד האב איך דערהערט׳ װי די גייען אװעק• פון שרעק האב איך פארלויח דאם לשון. קיץ װארט האב איך נישט געקאנט ארויכ״ ברענגען פון מויל. מיץ פרוי מיטן קינד האבן געוױינט< זײ האבן געמײנט׳ אז איד בין געװארן שטום. ערשט נאךא האלבער שעה בין איך געקומען צו זיד׳ און מײנע ערשטע װערטער זענען געװען: ״אנטלויפן. זײ װעלן קומען נאדא מאל״. אבער וװ לויפט מעןי און צו װעמעןז װער װעט אונדז ארײנלאזןז
מיר האבן באשלאםן׳ אז מיץ פרוי װעט אװעק צוא באקאנטער קריםטין. אפשר װעט זי פועלן׳ אז זי זאל אונדז ארײננעמען צו זיך. איך בין מיטן קינד אװעק צו יאםל בורשטין. איך האב געװוםט וװ ער באהאלט זיך אוים. אין דרויםן איז געפאלןא דראבנער רעגן. איך האב זיך צוגעשארט צו זיץ דירה און פארזיכטיק אנגעקלאפט׳ װען יאםל האט מיך דערזען׳ האט ער זיך שטארק דערפרײט און זיך גענומען אויםפרעגן װעגן מײן פרוי און קינד. אין מיטן פון דעם שמועם איז ארײנגעקומען זיץ באלעבאם׳א קריסט נאטירלעך. דער באלעבאם האט מיך געקענט׳ מיר האבן אים דערצײלט אין װאם פאר א לאגע איך מיט מײן פאמיליע געפינען זיך. אבער אנשטאט צו טרײםטן מיך׳ האט דער קריםט מיך אויפגעפאדערט׳ אז איך זאל תיכף פארלאזן דאם הויז. ער איז נישט מםכים׳ אז נאךא ײדישע משפחה זאל וװינען בײ אים. איך האב אים גענומען בעטן׳ אז ער זאל מיך איצט נישט ארויםטרײבן: מיץ פרוי איז אװעק זוכןא דירה. און װי נאר זי װעט באקומען׳ װעל איך פון דאנען ארוים. אבער ער האט גארנישט געװאלט װיםן: רק ארויס און ארויס. און מיטא מאל איז יאסל צוגעשפרונגען צו אים מיטא מין װילדקײט און װי נישט מיט זיץ קול האט ער אנגעהויבן שרײען צו אים: ״טשעפע אים נישט! ער איז א הײליקער! אויב ער האט געקאנט ניצול װערן פון דער געפאר׳ איז ערא הײליקער!״. דאם האט׳ װײזט אוים׳ געװירקט אויפן קריסט׳ ער איז אװעק און גארנישט געזאגט מער׳
דערװײל איז מײן פרוי געקומען מיט דער בשורה׳ אז איר איז געלונגען צו באקו־ מעןא באהעלטעניש. מיר זענען אריבער אין דער נײער דירה. עם זענען אװעק װאכן׳ חדשים און יארן אין כםדרדיקער שרעק פארן מארגן— ביז מיר האבן דערלעבט צו דער באפרײונג. נאך דער ב>ןפרײונג דאס ערשטע איז מען געלאפן זוכן לוקאװער לאנדםלײט. דער בילאנם איז געװען א טראגישער. די עטלעכע געראטעװעטע לוקאװער האבן זיך צוזאמענגענומען און דעמאלט איז געשאפן געװארן די לוקאװער לאנדסמאנשאפט אין בעלגיע מיט ױםף בורשטיץ אלס פארזיצער. איך בין געװען םעקרעטאר און לײביש פעלהענדלער— קאםירער. צו יענעױ צײט האבן אנגעהויבן אנקומען דורך דײטשלאנד קײן בעלגיע מענטשן׳ װאס האבן זיך