476 סםר לוקא װ געצויגן די 4 ביקם זאמ צוױים מזײזענען צוגעטיילט געװאחמיראמ מײן ברודער הערשל, װעלכער איז געבליבן אין בונקער מיט דער משפחזד מיר האבן געװארט, אז די א.ק.־באנדיטן זאלן זיך אומקעחאמ כאטש צונעמען זײערע געהרגעטע, אבער דעד פחד בײ זיי איז געװען אזוי גרויס, אז זיי האבן אויסגע־ מיטן נאדאמאל צוריזיקיאויף א קאמף מיט אונח. מיר זענע געװען קארעקט: מיר זענען אװעק און דערלויבט זײ צוצונעמען די טויטע. נישט װײט םו קאמף־פלאץ האבן מיר זיך אנגעשטויסן אויף א יונגן פאליאק. מיר האבן אים אפגעשטעלט און געפרעגט, װאם ער טוט דא. ער האט געענטפערט, אז ער גײט אויף א ״זאבאװע״ (פארװײלונג). ״אויף אזא ,זאבאװע׳, װי דו האסט אונד ז געװאלט מאכן״ — האבן מיר אים געזאגט, װארעם מיר האבן תיכף אין אים דערקענט דעם אנפירער פון די באנדיטן. װען ער האט דערזען, אז ער איז ארײנגעפאלן, איז ער געפאלן אויף די קני, געקושט אונד ז די פיםאמ געבעטן, אז מיר זאלן אים שענקען דאם לעבן. ער האט געשוװי חבײם פוילישן ערנװארט, אז אין דער געגנט װעט מען מער נישט טשעפע ז קי ם יידן. מיר האבן געגלייבט זיץ צוזא גאמ אים באפרײר. מיר זענען געגאנגע ן אין דעד ריכטונ ג צום בונקער פון מימ משפחה. היו ת בײ ױדל װאלאנ ד האט געבלוטיקט דער פום, זענען מיר ארי ם צו א פאליאק מאשטשיצקי, באנדאזשירט װאלאנח דעם פום און גענומען ממשיד זי ם אונחער װעג.