מיין חרובע היים פנחס טשעשינסקי דעם ערשטן ציטער האבן מיר׳ לוקאװער יידן, דערפילט דעם 18טן םעפטעמבער 1939׳ װען אויף די גאםן פמ שטעטל האט מען דערהערט דעם גזלנישן דייטשן׳ צעױ• שעטן געשריי־ ״מענער ארוים!׳ מיט געװאלד האבן די געשטאפא־לײט ארויםגעשלעפט מענער פמ די שטובן׳א ביםל דערשאםן אויפן ארט אוןא גרויםן טײל האבן זײ פאחאמלט אויפן פלאץ נאחטאוױטשא און דערנאו םארטריבן פון שטאט אויםן שעד־ לעצער שאםײ. םנחס טשעשינסקי די שטאט ברענט. פון אלע זײטן זעט מען נאר פלאמען פײער. אויף די גאםן ליגן טויטע. דײטשישע מערדער מיט מאשין־געװער אין אלע עקן גאםן. יעדער איינער האט זיך געלאזט לויפן נישט וױםנדיק וװהין. פארגעםן אין פרוי אמ קינד. דאם איז געװען דער ערשטער אתינקום םון די היטלער־באנדיטן. ענדלעך פאלט צו די נאכט. טיר און לאדן װערן פארהאמערט. מיט הארצקלאפעניש װארט יעדער אײנער צו דערלעבן די שיץ םוגעם מארגן... די ליכט פמ טאג באװײזט זיך. מען זעט עם דורד די שפארוגעם אין די לאדן. 521