ספר לוקאװ 611 דרײסיק יאר זענען שוין אװעק זינט מיץ חבר טאניק איז פארשוװנדן צוזאמען מיט אנדערע טויזנטער— אין יענעם פרײען׳ אויסגעבענקטן לאנד. צי האט מען אים אומגעבראכטז אדער אפשר לעבט עדא פארשיקטער ערגעץ איןא העקז י. זוכראוױטש מרים שומיק געװען איז דאס אין יאר 1922. מיר זענען נאר װאס ארויס פון די הינטערגעסלעד און גענומען זיך באװײזן אויף דער װארשעװער גאס. אין איינעם פװ יענע אװנטן האבן מיר,א גרופע 16־יעריקע ײנגלעך, זיך באקענט מיט עטלעכע מײדלעך פון זעלבן עלטער. מיר האבן זיך דערלאנגט די הענט און אנגערופן אונדזערע נעמען. אײנע פון די מײדלעך האט זיך פארגעשטעלט מיטן נאמען מרים שומיק. װען מיר האבן זיך נענטער באקענט מיט דער גחפע מײדלעך, האבן מיר באמערקט, אז מרים איז די טאנגעבערין. זי איז געװען העכער, שענער און קליגער. זי האט געהאטא וװנדערלעכן אופן פון רעדן. מרים שומאק איז צװישן די חברטעס געװען וויא רויז צװישן געװײנלעכע בלומען. מיר אלע זענען געװען אין איר פארליבט. הערש־פענדל און פרים שומיק אין יאר1928 מרים האט אונדז פארבעטן צו זיךא הײם. מיר האבן באלד געזען, אז קײן גבירים װוינען דארט נישט. אין די צוױי צימערלעך אן פאדלאגעס האבן זיך געפונען