86 סס רלוקאוו שיך (װער װײסט װיפל קישקע־געלט דאס האט געקאסט). זײ פלעגן ארומשפאצירן מיט שטעקעלעך אין די הענט און שײלן קערלעך און די מײדלעך זענען געװארן די כפרה פאר די ״װארשאװיאקעס״, װאס האבן שוין גערעדט װארשעװעריש, מיט א /׳יאך״. זײ האבן גערימט די טעאטערס מיט די קינאס, די רעסטאראנען, ווו זײ עסן. זײ האבן נישט געקענט דערצײלן דעם אמת; אז שלאפן שלאפט מען אין א בעטל פאר צװײ פערזאן און עס גײען אדורך טעג װען מען עסט נישט קײן מיטאג. נישט געקוקט אויף אט דער שװעטער מאטעריעלער לאגע, איז די יוגנט נישט ארײנגעפאלן אין יאוש. זי האט געפירט א ברײטע פאליטישע און קולטור־געזעלשאפט־ לעכע ארבעט. באזונדער מלא וגדוש מיט טעטיקײט איז געװען דער פרײטיק צו נאכטס. אין דער ביבליאטעק פלעגט תמיד פארקומען א רעפעראט אויף א װיסנשאפטלעכער אדער ליטערארישער טעמע. אין פראפפאראײן פלעגט מען דיסקוטירן װעגן רוסלאנד, װעגן דער ארבעטער־באװעגונג. אין דער צױניסטישער ארגאניזאציע זענען פארגעקומען רעפעראטן װעגן צױניזם און ארץ־ישראל. אין ״השומר הצעיר״ פלעגט מען זיצן ביז שפעט בײ נאכט. די עלטערע האבן צוגעגרײט ארבעט פאר די ײנגערע. טײל מאל פלעגט מען ארויס אויף א נאכט־שפאציר אין שכנותדיקער שטאט — קײן ראדזין אדער קײן שעדלעץ. אין ״החלוץ״ האט מען

בײם מזרחײטוער פישל זאלצמאן מסיבה צום אפפאר פוןא ױגנם־גרופע קײן ארץ־ישראל