the camp

שיך האבן מיר באקומען מיט הילצערנע פאדעשוועס, אין וועלכע עס איז געווען שרעקלעך שווער צו גיין. באלד איז צוגעקומען א רוצח און האט גענומען האלטן א דרשה וועגן דער דיסציפלין אין לאגער. צווישן אנדערע האט ער געזאגט, אז ווען איינער אנטלויפט פון דער ארבעט, אדער בכלל פון דעם לאגער, ווערן אויף זיין ארט אנדערע 10 דערשאסן, אדער פון דער זעלבער שטאט, אדער פון דער זעלבער ארבעטס־בריגארע. דעריבער מוז מען אליין איינער אויפ דעם צווייטן אכטונג געבן, אז עס זאל דערצו נישט קומען. ווייטער האט ער אויך דערקלערט, אז ביי וועמען מ׳וועט טרעפן געלט, ווערט ער גלייך דערשאסן. אויך ווער עס וועט זיך נישט גוט אויפפירן, אדער גוט ארבעטן קען באקומען פארעזיידענע שווערע שטראפן ביז טויטשטראף אאז״וו. און אזוי האט עס זיך

... ס־קאלאנע שטילשטאנד!" מיצע אב!" און אזוי זענען מיר געשטאנען און צוגעקוקט זיך ווי יעדער בריגאדע־פירער גיט אפ דעם ראפארט, וויפיל מענטשן ער האט. די ס״ס־פירער האבן באלד זיך גענומען אויסרופן פארשיידענע נעמען פון מענטשן, וואס האבן געמוזט ארויסגיין פון די רייען און האבן זיך אויסגעשטעלט ביים שטענדער מיטן גלאק. נאכדעם האט דער ס״ס־פירער אויסגערעכנט מיט וואס יעדער פון זיי האט זיך "פארזינדיקט", און ווי אזוי מען דארף זיי אלע באשטראפן. צום ביישפיל, איינער האט נישט דורכגעפירט גענוג פלייסיק עפעעס אן ארבעט, האט ער באקומען 50 שמיץ. א צווייטער איז נישט שנעל אראפגעשפרונגען פון געלעגער, ווען דער קאפע האט אים געוועקט, 25 שמיץ. ביי איינעם האט מען געטראפען עטליכע זלאטעס, דארף מען אים דערשיסן. איינער האט ביי דער ארבעט, אויסערן לאגער, געבעטן א שטיקל ברויט, האט ער באקומען א שטראף "איינבינדונג". דאס איז געווען דאס שרעקלעכסטע און ערגסטע. אן אנדערן האט מען געבאפט ווען ער האט געפרואווט אנטלויפן, דארף מען אים הענגען. . . .