אי ז דע ר פח ד פ ץ טויט, אבע ר עפע ס פייניק ט א ץ לאז ט פ ץ גלי ק ניש ט טראכטן. וואוה ץ זאל ן מי ר גיץ? אונחע ר שטעט ל אי ז ניש ט מע ר אונדזע ר ליב ע מוטער־ היים. דארט ן זענע ן בלוי ז מענטשן־פרעסע ר פאראן, אזעלכ ע ווא ס האב ן געזע ן וו י בילי ק אונדזע ר בלו ט איז. ע ס כאפ ט זי ך ארי ץ א געפי ל וו י בי י מענטשץ, ווא ס קע ק זי ך או ם פ ץ א לויה, ווא ט האב ן אקארש ט באגראב ן זייער ע נאענטסט ע א ץ טייערסטע. א טרויערי ק או ן גרענעצלא ז אנגעווייטיק ט געפיל. אי ך וואל ט שוי ן ליבע ר קיינמא ל ניש ט געוואל ט זי ך באגעגענע ן מי ט אונדזער ע שכנים, ד י אוקראיניש ע רוצחים. אבע ר ע ס דערהער ט זי ך א קו ל פו ן דע ר טיפעני ש ווא ס רופ ט אונדז, א ז מי ר מוז ן צוריקגיין,אד ף אונדזער ע פאסטנ ס א ץ דערפיל ן אונחע ר הייליקסט ע פליכט, ד י פליכ ט פ ץ נקמ ה פא ר אונדזע ר אומשולדי ק בלוט. אזו י לאנ ג ניש ט אפטרעט ן בי ז מי ד וועל ן נקמ ה נעמען, דא ה קא ן ניש ט געשענק ט ווער ן או ן ווע ט ניש ט געשענק ט זיין.
Original scanEvidence located
Book text
Passage 1OCR · respaced for reading · source chars 0-913
passage_6988a1fd2a0c604a842f8c84