אי ך בי ן ענדלי ך בי י דע ר פאסט . ד י געבייד ע אינטערעסיר ט מי ך ניט . ס׳אי ז כמע ט ענלי ך וו י אמאל , נא ר מי ר דוכ ט זיך , א ז איצ ט אי ז ע ס קלענע ר (אל ע הייזע ר זעע ן בי י מי ר איצ ט אוי ס קלענע ר וו י אמאל) . אי ך ז ע ני ט א מענטש ן שטעהן . אי ך קו ק אי ן אל ע זייטן . — ווא ס קוקסטו ? — פרעג ט מע ן מיך . — אי ך זו ך ד י מענטשן , ווא ס קומע ן אפנעמע ן ד י בריוו , — זא ג איך . אל ע קוק ן מי ך א ן פארוואונדערט . — צ ו ווא ס דאר ף מע ן לויפ ן אהע ר אפנעמע ן בריוו ? — פרעג ט מע ן מיו - — פארווא ס ניט ? — פרע ג איך . — ע ם אי ז נא ך פרי , — זאג ט מי ר איינער . — דע ר בריו ו טרעגע ר ווע ט ערש ט ארויסקומע ן אי ן א פופצ ן מינו ט ארוס . איינע ר פרעג ט מיך , צ י אי ך ווי ל אריינגיי ן אי ן פאסט־אמ ט זע ן וו י ס׳זע ט אויס . — ניין , — ענטפע ר אי ך אים . — אי ך ווי ל שטעה ן אי ן דרויסן . אי ך ווי ל זע ן וו י ע ם זע ט אויס , ווע ן דע ר בריוו־טרעגע ר גיי ט ארויס . — אי ך פארזיכע ר דיר , א ז ע ס אי ז ניט א ווא ס צ ו זען , — זאג ט מי ד מיי ן פריינד . אי ך פי ל בי י מי ד אבער , א ז ע ר אי ז ני ט גערעכט . פא ר מי ד אי ז י א ד א ווא ס צ ו זען . עטליכ ע ייד ן זיינע ן אנגעקומען . אל ע גייע ן אנגעטא ן אי ן אלט ע קליידער . זי י שטעל ן זי ך פא ר מי ר פאר . ווע ן אי ך ווע ד געוואוי ר ווע ד זי י זיינע ן ווער ט מי ר דא ס האר ץ צוריסן . איי ן ייד , מי ט א גרויע ר בארד , לויפט . ע ר לויפ ט גליי ך צ ו מיר . — מע ן הא ט מי ר געזאגט , א ז ד ו ביס ט געגאנגע ן צ ו דע ר פאסט , בי ן אי ך געלאפ ן אהער , — זאג ט ע ר מיר .

איך קוק אויף אים און זען גרויער בארד. איך הויב ניט אן צו וויסן ווער ער איז. — דאס בין איך, נחמן־משה, — זאגט ער. איך דערמאן זיך באלד. דאס איז ער, וואס האט אמאל געקראגן א פאטש ביי דער פאסט פאר באליידיגן א יידן, וואס איז געווען קעגן די ציוניסטן. — איך געדענק איך גאנץ גוט, — זאג איך צו אים. — איך געדענק אפילו, ווי איר האט געכאפט א פאטש ביי דער פאסט. — אבער וואס זאגסטו מיר איר? — פרעגט ער. — ווי אזוי קען מען זאגן ״דר׳ צו א גרויער בארד? — פרעג איך. — ווען דו וואלסט געווען ביז איצט דא אין שטעטל, וואלסטו אויך געהאט א גרויע בארד, — זאגט ער מיר. —און ווי איז עפעס וועגן פעטש? מען כאפט נאך היינט אויך פעטש ביי דער פאסט? — פרעג איך. — ניט אמער יענע צייטן, — זאגט ער, — אץ ניט אמער ווער עס 225