אבער משה יונה פאליצייני ק־אליץ אייד מיט בארדאץ פיאואץ א שטריימל אץ קאפאטע שבתו ם טוב־האט געפונען א פארטל, ודאזוי זיך ארויסצודרייען פץ קלעם. וואט הייסט ער וועט א חסידישן אידן ודמיץ טאטן לאץ גיץ שבתו ם טוב בבושת פנים אן א שטריימל? האט ער, משה יונה, יע ק ערב שבתו ם טוב צוריקגעבראכט אין שטוב אריץ ראם שטריימל אץ נאך שב ת אץ יו ם טוב האט ער עם צוריקגענומען אץ צוריקגעטראגן אץ געמיינדע־ אמט אריץ. אז ד האט משה יונה יוצא געווען אוץ־פאר פראנץ יאזעפ׳ס געזעץ: אי דער קייסער האט געהאט ראם שטריימל, אי דער טאטא האט עס געהאט... אחוץ אפצוהיטן אץ דורכצופירן ראם קייסערס געזעצן האט משה יונה אדך אפגעהיט מצוות: ער פלעג זיך מטריח זיין יע ק פרייטאג פארנאכט, אץ באקוקן, צי דער עירוב איז גאנץ, כדי אידן זאלן מעגן טראגן אום שבת. ער, משה יונה, האט אויך געהאלטן אן אויג, קיינער זאל חלילה וחס נישט מחלל שבת זיין בפרהסיא. א פרוי זאל חסושלום נישט טראגן א האנט־בייטל, אדער א שירעמל. משה יונה האט בלויז באדארפט איין קוק טאן, עפענען דאס מדל... א פרד, וואס האט געוואגט אז א זאך, איז באלד אנטלאפן פייל־אדסן בדגן... אבער זעלטן־ זעלט ן האט ווער אזעלכע ס געוואגט... נישט אין סקאלע... נישט אץ יענער צייט... איז טאקע געווען אזא סקאלע? אץ אפשר בלד זא א חלום... 244
Original scan
Book text
Passage 1OCR · respaced for reading · source chars 0-1358
passage_a9e3c8ec31bafbb16bd7ac41