און אַ מוציא מיט האנג און אַ שאפן קעפל. און פון חנוכה אַ דריידל און די ליפן זענען באשמיר ט מיט בלוט פון אַ מציצה; און די פיס זענען באצירט מיט שיך פון אַ חלוצה. און אין פאזוכה פון פורים אַ המן־טאש און אַ פראק פון שמחת תורה; און ער טוט אַ שפרונג מיט קוראז׳ פאר דעם לעבעדיקן בורא. "וויל איך גאט מיט דיר ריידן זאלסט מיר אצינדערט פארגעלטן; פאר מיר איז ווייניק דער גן־עדן איך וויל מיליאנען־מילאסן וועלטן". 9 דער הער גאט קוקט אן זיין צורע און די גאנצע כיתה אז אפשר פופציג טויזנט אירע, זענען געקומען מיט איין ביטע! און דער הער גאט ציט מיט דער פלייצע און האלט זיך קוים איין פון לאכן, און קען זיך גארנישט געבן קיין עצה וואס ער זאל מיט זיי מאכן. "ווי קען איך איך אלע פארגעלטן, כאטש איך בין דער גרויסער גאט? וואם טויג איך אלע אזוי פיל וועלטן?" ... זענען זיי אלע ארויס באנקראט! 255