כמה מלים ליוצאי שוקולקה, שבוודאי ימצאו לנכון להגיד את דברם דווקא עכשיו, כשהספר מוכן לפניהם: קלה הבקור ת מעצם עבודת הנמלים בה טרחנו במשך שנים. וועדת־הספר תשמח ותראה בעין יפה אם ימצאו חברים שיוציאו ספר נוסף למען השלים את החסר — כי ראויה עירנו סוקולקה באמת שיגידו, יכתבו, יספרו, וישננו את קורותיה בפרוט- רוט ובצורה נאה. אנו שמחים שנפל בחלקנו ויכולנו להגשים, ולהנציח את המעט בספר זה. ברכתנו שלוחה לאנשי עירנו באשר הם שם — שלא נוסיף דאבה עוד. ¥ און יעצט א פאר ווערטער צו אונזערע אלע סאקאלקער לאנדסלייט, וואס זיינען צוזייט אין דער וועלט, יי י אייד אין ישראל און וואס וועלן דווקא יעצט וועלן זאגן א ווארט ביים לייענען דעם בוך. לייכטער איז צו קריטיקירן — ווי צוזאמענשטעלן פון גארנישט ס׳זאל ארויסקו- מען א בוך. דער יעצטיגער ועד פון בוך וועט אננעמען מיט צופרידנקייט אויב ס׳וועט זיך געפינען וועג ס׳זאל ארויסגעבן א צווייטן טייל צום יזכור־בוך, און טאקי באשרייבן נאך מער פארשידענע וועגן סוקולקה — ווייל אונזער שטאט סאקאלקע איז ווערט מ׳זאל וועגן איהר פיל ארומשרייבן מיט אלע איינצלהייטן. מיר, דער יעצטיגער ועדת הספר זיינען זייער צופרידן, וואט עס איז אונז געלונגען מיט אונזערע שוואכע כוחות דאס ביסל צוזאמענשטעלן און דערבריינגען דער בוך