517 אויפזוועג צו פארניכטונג 518 פארטיפט אי ן די שוידערליכע געדאנקען דערנעג־ טערט מען זיך צום פלאץ און מען שטעלט זיוארים אין א רונד צווי רייהיגן קרייז. פונקט אין דער דערמאנ ט צייט, דערנענטערט זיך א הויך־ראנגיגער דייטשער מיליטער־מאן אין דער באגלייטונג פון אנדערע אפיצירן, און פארשטייער פון דער ניי־געשאפענער פוילישער מיליץ, און דא דערוויסן מיר זיך פון זייער קורצע רעדע, ס׳איז אייגער פון די פליכט ן פון דער דייטשער באזעצונגס־ מאכט אונז יידן צו לערנען ארבעטן, אונז צו פרא־ דוקטיוויזירן, ווייל ביז יעצט זענען מיר געוויען פא־ ראזיטן, וועלכע האבן געלעבט אויפן חשבון פון אנדערע, פיאווקעס אויפן חשבון פון דער געזעלשאפט, ליגנערס, גנבים, אפנארערס, און נאך א מבול פון ענליכע פאר־ ווירפ ן האט זיך א שאט געטאן אויף אונז אין דעם מאמענט. און יעצט קומען די פארארדנונגען: 1. אנהויבנדיק פון היינט, שוין פון יעצטיגן מא־ מענט זענען אלע יידן אין עלטער פון 15 ביז 60 יאר ארבעטס־פארפליכטעט. 2. יעדן פרימארגן דארפן די אלע אין דעם על־ טער זיך פארזאמלע ן אויפן פלאץ און דייטשע מיליטער לייט וועלן קומען פארטיילן די אר־ בייט. 3. אנהויבנדיק שוין פון היינט, מוז די גאנצע יידישע באפעלקערונג אנטאן אויפן לינקן ארעם א ווייסן ברייטן ארעם־באנד און א געלער מגן־דוד אויסגענייט אויף אים.
4 . געווער , ראדיו־אפараטן און ראווער מוזן זאפארט אפגעגעבן ווערן . 5 . די יידישע באפעלקערונג טאר זיך נישט מער באנוצן מיט די טראטוארן (מדרכות ) נאר גיין בלויז אויפן ברוק . 6 . די יידישע באפעלקערונג טאר נישט קומען אין קיין שום קאנטאק ט מיט די קריסטליכע איינוווינער . ווער עס וועט איבערטרעטן דעם פארבא ט וועט שווער באשטראפט ווערן . 7 . די יידישע באפעלקערונג טאר זיך ניעזט פרי י באוועגן פון שטאט צו שטאט . זי טאר איבער־ הויפט נישט פארלאזן די גרענעצן פון סא־ קאלקע . נאכן איבערגעבן די צייטווייליגע פארארדנונגען , ארגאניזירן זי ו די ערשטע ארבעטס קאלאנען : האלץ־ העקער , וואסער טרעגער , מויערן צעשטערער , ציגל טרעגער , רוימערינס , קוך־ארבייטערינם א . א . וו . די אלע , וועלכע עס זענען נישט אוועקגעשיקט געווארן צו קיין ארבעט איז דערלויבט געוואר ן זי ד צוריקצו־ קער ן צו זייערע הייזער .
אנהויבנדי ק פו ן דע ם טאג, הא ט מע ן יעד ן פרימארג ן (ביז ן איינשליס ן אי ן געטא) זי ך פארזאמעל ט אויפ ן מארק־פלא ץ או ן געוואר ט בי ז ע ם וועל ן קומע ן ד י "ארבעטס־געבער" או ן אויסזוכ ן ד י שטארקער ע או ן ד י געזונטער ע פו ן אונ ז צ ו ארבע ט או ן ד י איבעריק ע פלעג ן זי ד צוגיי ן פו ן פלאץ. ווע ן ע ם פלעג ט זי ך מאכ ן אי ן צווישגציי ט א דרינגענד ע "שטיק ל ארבעט" פלעג ט ד י פויליש ע פאליצי י דורכפיר ן אז א גערופענ ע "לאפאג ־ קע" (לויט ן אנגענומענע ם אויסדרו ק פו ן יענע ר צייט) ד. ה. כאפ ן ייד ן צ ו ארבע ט פו ן אל ע מעגליכ ע פלעצע ר: פו ן זיי ן היים, פו ן באהעלטעניש, פו ן גאס. מערקווירדיג, א ז אי ן ד י אל ע פארארדענונגע ן פו ן דע ר נייע ר בעזעצונגסמאכ ט אי ז מי ט קיי ן איי ן וואר ט ניש ט דערמאנ ט געוואר ן ד י פראג ע וועג ן אפראוויזאצי ע פא ר יידן. פונק ט וו י ייד ן וואלט ן פלוצלינ ג אויפגעער ט צ ו עס ן או ן געקענ ט זא ט ווער ן מיט ן באוווסטזיי ן א ז מי ר זענע ן שטאר ק פראדוקטיו ו געווארן. זידלערייע ן או ן גידופי ם וועלכ ע האב ן זי ך געשאט ן אוי ף אונז, גא ר א ן וועלכ ע ניש ט אי ז באגרעניעצוגג.
פו ן איי ן זייט, אי ז פארבאט ן געוואר ן יעדע ר קאנטאק ט מיט ן קריסטליכ ן פויער, וועלכע ר אי ז אי ן ד י געוועזענ ע באדיגגונגע ן געווע ן דע ר איינציקע ר צושטעלע ר פו ן שפיי ז ארטיקלען, או ן פו ן דע ר צווייטע ר זייט, אי ז ניש ט געגעב ן געוואר ן קיי ן שו ם מעגליכקיי ט צ ו ער ־ ווערב ן שפיי ז אוי ף וועלכ ן ניש ט אי ז אנדע ר אויפן. או ן דאך, ניש ט קוקנדי ג אוי ף דע ם שטרענג ן פאר ־ בא ט זענע ן פויער ן געקומע ן אי ן שטא ט אויסטויש ן זייע ר פראדוקצי ע אוי ף פארשידענ ע ארטיקלע ן וועלכ ע האב ן זי ך געפונע ן אי ן יידיש ע הענט. או ן אזו י הא ט זי ך אנגעהויב ן דע ר אזו י גערופענע ר אונלעגאלע ר "טויש־האנדל" צוויש ן ייד ן או ן קריסטן. גאנ ץ פארזיכטי ק זענע ן פארגעקומע ן ד י באגעגע ־