Holy Mother

... מיר זי זאפארט. זי שרײט צו זײ: איך קאן נישט עפענען׳ װײל איך װאש זיך. דערװײל האט זי געמאכט ארדענונג אין צימער. זײ האבן א ביסל געװארט און דאן האט זי געעפנט די טיר. זײ קומען .ארײן און זוכן אין אלע װינקעלעך אין שטיבל. זײ װארפן אלץ אראפ פון בעט און װידער פאלט אלץ אויף דעם דעקל פון אונדזער בונקער. עם װערט װאם אמאל א גרעםערער בארג מיט שמאטעס און דאם דעקל פון אונדזער באהעלטעניש איז שוין פולקאם פארדעקט. זײ זוכן װײטער און שרײען צום מײדל: װאם האםטו געטאן אלײן אין דעם צימערי ענטפערט זי: דאם איז מײן צימער. זײ פרעגן וױיטער: צו װעמען האסטו גערעדט׳ מיר האבן געהערט: זי הײבט אן שװערן און זיך צלמען׳ אז זי האט מיט קײנעם נישט גערעדט. זי שרײט: גװאלד׳ איר זענט קריםטן? אפילו צו דער ״מאטקע באסקע״ טאר מען נישט רעדן ? איך האב געבעטן די הײליקע מאמע׳ אז עם זאל אויפהערן מלחמוה אויף דער װעלט (אין אונדזער שטיבל האט געהאנגען א בילד פון דער הײליקער מאמען). די 12 ױנגע אקאװצעם שטײען און קוקן זיך צו צו דעם שײנעם מײדל װי זי שטײט פארצלמט און זײ גיבן זי א נעם און זאגן צו איר: װײן נישט׳ איר זענט ערלעכע קריסטן. און זײ פארשװונדן. נאכהער איז ארײנגעקומען די באלעבאסטע מיטן באלעבאם און זי זעט װי דער בונקער איז פארלײגט מיט אזויפיל זאכן. זי צלמט זיך און זאגט : זע נאר׳ םטאך׳ װי גאט איז מיט זײ. זײ זענען נישט קײן פשוטע מענטשן׳ מלאכים היטן זײ׳ זײ װעלן זיכער איבערלעבן דאם שלעכטס. זי נעמט אלץ .אראפ פון דעקל און רופט אונדז ארויף. מיר זעגען ארויף און נישט געקענט אוים־ רעדן קײן װארט• די שרעק אויף אונדזערע פנימער אײ געװען נישט צו באשרײבן. מיר זענען געװען װײס װי די