Linat Hacholim

אין דעם פראסטן בית־מדרש און אויך די שול האט מען גלײך גענומען רײניקן די װענט, אויםוױיסן מיט קאלעך און די דילס (פאדלאגע) װאשן און אויםגיסן מיט קארבאל. פון די סטאלארעס, װאם האבן געהאט פארטיקע בעטן, האט מען בײ זײ אפגעקויפט און אויך געלאזט צומאכן נאך בעטן, גאנץ אײנפאכע, צײטװײליק פון ברעטער. אזוי האט מען גענומען אויםשטעלן די בעטן. מען האט געבראכט פרישע שטרוי און די לײלעכער און קישנס האבן געגעבן די פארמעגלעכע באלע־ באסטעס. מען האט אויך אײנגעארדנט א פרײע קיך, טאקע אין דער צװײטער זײט פון דעם פראסטן בית־מדרש, װו דער פרויען־ארײנגאנג איז געװען. עם האבן זיך אויך געשאפן חברות ביקור־חולים, לינת החולים — אי פרויען אי מענער.

איטשע װאלף גרעבער װי איך געדענק אים׳ איז געװעו א שטארק געבויטער ײד, אין די מיטעלע יארן, הויך געװיקםיק מיט א שװארץ בערדל, אין װעלכן עם האבן זיך שוין באוױזן װײםע און זילבערנע פעדעמלעך. ער האט געהאט א פאר שטארקע לאנגע הענט און לאנגע פים, און אלם קברן האט ער געקענט זײן מלאכה זײער גוט. אין דער איצטיקער ביטערער צײט איז אבער פאר אים געװען זײער שװער אלײן אומגײן מיט דער אומגעהױערער שװערער ארבעט, הגם ער האט געהאט מיט זיך נאך צװײ ײדן קברנים און זײנע זין האבן איך אויך ארויםגעהאלפן, קהל האט אײנגעזען, אז מען דארף האבן נאך מענטשן, האט דער ראש־הקהל געלאזט רופן די צװײ אויבן־דערמאנטע חברות — ביקור חולים און לינת החולימ און האט זײ אנגעװיזן אויף דער נויטװענדיקײט צו שאפן נאך א חברד״ א חברה ״נושאי מיטה׳/ װעמענס מיטגלידער זאלן ארויסטראגן די מתים צום בית־הקברות און אויך העלפן זײ מקבר וײן. ...