פערזענלעכקײטן און טיפן 191 ישראל ברוך אײזענשטײן ישראל ברוך אײזענשטײן איז געבוירן 15טן ױלי׳ 1882, אין דראהיטשין. זײן פאטער, ר׳ דוד, א שוה־ל־ײד, איז פיר מאל געפארן קײן אמעריקע און צוריקגעקומען קײן דראהי־ טשין, װו ער איז ט״ז בסלו, תרצ״ח, 1938, געשטארבן. זײן מוטער, חיה־גיטל, אן אשה צנועה, ע״ה (געשטארבן ב״ו תמוז, ישראל ברוך און אסתר אײזענשטײן תר״ץ, 1930), האט אפגעשטאמט פון דער משפחה פון דעם מקובל ר׳ דוד׳ל יפה, זצ״ל. ביז 13 יאר האט ישראל ברוך געלערנט ביי מלמדים און ביי לערער אין שטעטל. אחוץ די למודי־קודש און הע־ ברעאיש, האט ער אויך פלײסיק שטודירט די רוסישע שפראך. נאכדעם לערנט ער אין דער פינסקער ישיבה. פון פינסק פארט ער לערנען צו ר׳ זלי׳ן מענדער׳ן קײן מאלטש, צו לעצט קומט ער אן אין מירער ישיבה, װו ראש ישיבה איז געװען ר׳ אליהו ברוך קאמאי, ז״ל. אין מירער ישיבה האט ער גע־ לערנט ביז 1898, נאכדעם לערנט ער אין בית־מדרש אין דראהיטשין און צוגלײכער צײט גיט ער לעקציעס אין העב־ רעאיש, שאפנדיק זיך א שטיקל מעמד פון פרנסה.
נא ך דע ם אויפקום ם פו ן הערצל׳ ם פאליטיש ן צױניזם, װער ט ר׳ ישרא ל ברו ך ארײנגעצויג ן אי ן דע ר ציוניםטישע ר בא־ װעגונג. ע ר גרינדעט, צוזאמע ן מי ט אנדערע, א משכילים־ ציוניםטיש ע יוגנט־גרופע, װעלכ ע פארנעמ ט זי ך מי ט פאר־ קויפ ן קרן־קימ ת מארקע ם או ן אקציע ם פו ן דע ר ״צױניםטישע ר קאלאניאל־באנק״. גלײכצײטי ק פיר ן ז ײ א ן מי ט קורםן, װ ו ע ם װער ט געלערנ ט תנ״ך, העברעאיש, געשיכט ע א.א.װ. צ ו 23 יא ר הא ט ישראל־ברו ך חתונ ה מי ט דע ר געראטענע ר פרײד ל (א ן אײניק ל פו ן יצח ק קראװעץ, ע״ה). מי ט דע ר היל ף פו ן זײ ן פרוי, װעלכ ע אי ז געװע ן א ג,ט ע :העברעאיםטן, עפנ ט ע ר א חד ר או ן מאכ ט לערער ײ פא ר זי ץ פראפעםיע. אי ן דעצעמבע ר 1912, אימיגריר ט ישראל־ברו ך קי ת אמע־ ריקע. ע ר באזעצ ט זי ך אי ן שיקאגא, װ ו ע ר פיר ט א ן מי ט א העברעאישע ר שולע. זײ ן געדאנ ק אי ז געװע ן צ ו מאכ ן א בים ל געל ט או ן צוריקפאר ן קי ק דראהיטשין. בינ ו לבינ ו אי ז אי ן 1914 אויםגעבראכ ן ד י װעלט־מלהמ ה או ן ישרא ל ברו ך אי ז געװאר ן אפגעשניט ן פו ן זי ץ פאמיליע. גלײ ך נא ך דע ר מלחמ ה מאכ ט ישרא ל ברו ך ד י גרעםט ע אנשטרײעונגע ן אוי ף צ ו ראטעװע ן זײ ן פרו י או ן קינדער. אבע ר בי ז װאנע ן ד י היל ף אי ז געקומע ן אי ז זײ ן פרוי, פרײדל, אװעקגעפאל ן אוי ף פלעק־טיפו ם או ן א פא ר טע ג פא ר שבועות, 1919, געשטארבן, איבערלאזנדי ק צװ ײ קליינ ע ײנגלאך.
צוליב די נאכװײענישן פון דער צערודערטער צײט, װאם האט שװער געמאכט דאס שיקן געלד און הילף צו די לית־נדע אין דראהיטשין - האט ישראל ברוך באװירקט אויף זײן ברודער ר׳ אליהו אײזענשטײן, ע״ד״ פון שיקאגא, ער זאל אונטערנעמען א רײזע קײן דראהיטשין צו באקענען זיך מיט דעם מצב פון די הײמישע אין שטעטל. אויף ישראל־ברוך׳ם פארלאנג איז פאררופן געװארן אן אויםערארדנטלעכער פארזאמלוּנג פון דראהיטשינער אין שיקאגא און עס איז אויפן ארט געזאמלט געװארן די םומע פון פינף טויזנט דאלאאר פאר די מלתמה־געליטענע אין דראהיטשין. אליהו איתענשטײן איז װירקלעך געװען דער שליח װאם האט דאס געלד אװעקגעפירט אין שטעטל. צוריקקומענדיק האט ער צװישן אגדערע אויך מיטגעבראכט ישראל ברוך׳ם צװײ קליינע קינדער קײן שיקאגא.
ישרא ל ברו ך געפינ ט (1920) א ן עז ר אי ן זײ ן לעב ן או ן א מוטע ר צ ו זײנ ע קינדע ר אי ן זײ ן צװײטע ר פרוי, אםת ר (א קוזינ ע פו ן זײ ן ערשטע ר פרוי), מי ט װעלכע ר ע ר הא ט געהא ט צװ ײ קינדער . ע ר גײ ט ארײ ן אי ן קלײדער־מםח ר או ן מאכ ט א פײ ן לעבן . מי ט 12 יא ר שפעטע ר אי ז ע ר געצװונגען , צולי ב זײ ן געזונט־צושטאנד , אויפצוגעב ן זײ ן געשעפ ט או ן זי ך ארי ־ בערציע ן קײ ן פיניק ם (אריזאנא) . אפזײענדי ק דאר ט 7 יא ר קומ ט ע ר צורי ק קײ ן שיקאגע . אבע ר זײנ ע אםטמא־לײד ן האב ן זי ך ניש ט פארקלענערט . ד י גרוים ע זארג ן װעג ן זײנ ע דר ײ זין , אמעריקאנע ר םאלדאטן , װעלכ ע האב ן זי ך געפונע ן אוי ף ד י שלאכט־פעלדער , או ן באזונדערם , דע ר טוי ט פו ן זײ ן ײנגםט ן זון , א לויטענאנ ט אי ן דע ר לופט־מאכט , הא ט נא ך מע ר צעשטער ט זי ץ געזונ ט או ן ע ר הא ט געמוז ט זי ך צוריקציע ן פו ן זײ ן פארצװיקגטע ר קהל׳שע ר טעטיקײט . זינ ט 1948 װוינ ט ע ר מי ט זײ ן פרו י אי ן מיאמי־ביטש , פלארידע . ר ׳ ישרא ל ברו ך אי ז באװום ט מי ט זיי ן עםקנו ת לטוב ת הכלל . אזו י אי ז ע ר געװע ן םעקרעטא ר (אכ ט יאר ) פו ן בי ת אברה ם שול ; מיטגלי ד או ן גרויםע ר שטיצע ר פו ן ״אנש י דרא ־ היטשין ״ שול , בית־מדר ש לתורד ״ ועד־החנוך , ״פואראקיאל ־ םקול ״ אי ן שיקאגע ; מיטגרינדע ר או ן ערשטע ר גבא י פו ן דע ר