פערזענלעכקײט ן או ן טיפ ן 211 ד י עלטער ע קינדע ר פו ן שול ע ״יבנה ״ או ן.מי ט אנדערע . שפע ־ טע ר הא ט ע ר אויפגעגעב ן דא ס מלמדו ת או ן געלערנ ט פא ר זי ך אי ן בית־מדרש . יאר ן לאנג ׳ בי ז זײ ן פטירה , הא ט ע ר געלערנ ט משנױ ת ^זר ן עול ם אי ן אלט ן בית־מדר ש או ן אוי ך געװע ן א בעל־תפיל ה אי ן ד י ימים־נוראים . ר ׳ מאי ר הא ט געהא ט אם ך רג ש או ן ירא ת שמים ; ע ר אי ז אוי ך געװע ן באװאוס ט פא ר א גרוים ן מכנים־אורח . כמע ט אל ע מגידים , משולחי ם או ן סת ם אורחים , װא ם פלעג ן דורכ ־ פאר ן דראהיטשין ׳ האב ן זי ך אויפג,עהאלט ן ב ײ ר ׳ מאיר׳ ן אי ן הויז . ע ר הא ט אוי ך אפ ט ארויסגעהאלפ ן א געקװעלט ן ײ ד מי ט א גמילות־חסד . אי ן 1939 , װע ן ד י דײטש ע עראפלאנע ן האב ן באמבאר ־ דיר ט דראהיטשי ן או ן אל ע זײנע ן זי ך צעלאפ ן אי ן ד י פעלדע ר או ן װעלדע ר צ ו בא־אלטן , אי ז מאי ר געבליב ן זיצ ן ב ײ זי ך אי ן הוי ז או ן געלערנ ט װ י תמיד . באמבע ם זױנע ן געפאל ן ארום , שויב ן האב ן.:עכלאצ ט או ן היתע ר האב ן זי ך געטרײסלט , אבע ר ב ײ ר ׳ מאיר׳ ן אי ן הרי ז הא ט קײ ן אײ ן שוי ב ני ט געפלאצט . ר ׳ מאי ר אי ז געשטארב ן י״ ז חשון , 1940 , או ן הא ט נא ך געהא ט ד י זכי ה צ ו קומע ן צ ו קב ר ישרא ל אוי ף דע ם דראהי ־ טשינע ר בית־עולם , װערנדי ק ארויסבאגלײ ט פו ן דע ר גאנ ־ צע ר שטאט . (ז ע זי ץ ביל ד אוי ף זײ ט 52 ) . ר ׳ מאי ר הא ט געהא ט פינ ף קינדער. • שר ה איתענשטײ ן (.אומגעקומע ן מי ט אי ר מא ן אלי ה אי ן דראהיטשין) , צדוק , יום ף (בײד ע געשטארבן) , פער ל או ן ישעי ה (לעב ן אי ן נױ־יארק) .

מעשל אװערבוך ע״ה משה המכונה מעשל אױערבוך איז געבוירן 1860 אין פרוזשאני. זײן חינוך האט ער באקומען אין תדר און איז ישיבה, האט אויך געלערנט װעלטלעכע בילדונג און גוט בא־ הערשט די רוסישע שפראך. נאך גאר יונג איז ר׳ מעשל אנגעקומען פאר אן אײדעם צו ר׳ חאצקל װאלעװעלסקי פון דראהיטשין. מיט דער מיטהילף פון זײן גביר׳שן שװער און זײן אשת חיל תוה, האט ר׳ מעשל זיך גענומען צו מסחר און האט שטארק מצליח געװען. ער האט געהאט דעם גרעסטן ר׳ מעשל אװערבוך, ע״ה און רײכסטן באקאלײ־ געשעפט אין דראהיטשין. אלע פריצים און נאטשאלניקעס פון געגנט זײנען געװען פון זײנע קונדן, װעלכע האבן אים געהאלטן פאר אן ערלעכן געשעפטסמאן. ר׳ מעשל, װעלכער האט געשמ׳ט פאר א למדן און משכיל און האט זיך גערעכנט פאר דעם גרעסטן נגיד פון שטעטל, איז געװען א נחבא אל הכלים. ער האט זיך נישט גע׳קהל׳ט, אין ערגעץ נישט געגאנגען און ערגעץ נישט געקומען. זײן אײנציקער װעג איז געװען פון הויז אין בית־מדרש און פון בית־מדרש אין געשעפט. אין די שבתים און בין מנחה למעריב אינדערװאכן, װען ער האט געהאט צײט, איז ער געזעסן אין אלטן בית־מדרש און געלערנט ש״ס. אין 1941 איז ר׳ מעשל מיט זײן זון אברהם און אנדערע געװארן ארויסגעשיקט דורך די רוסן קײן סיביר, ווו ער איז כ״ב כסלו, 1943, געשטארבן און געקומען צו קבורה אויף א קריסטלעכן בית־עולם.

חוה אװערבוך, די פרוי פון מעשל אװערבוך, איז געבוירן אין 1864 אין דראהיטשין. איר פאטער, ר׳ חאצקל װאלע־ װעלסקי האט געשטאמט פון א נגידישער משפחה, װעלכע ציט איר יחוס פון די קאצענעלבויגנס און פון ר׳ שאול װאהל. חוה חאצקל׳ס, װי מען האט איר גערופן, איז געװען א העלדישע פרוי מיט פיל מעלות: געביל־ דעט, באגאב ט, קלוג און אן אויסגע־ צײכנטע געשעפטם־ פרוי. סיי אידן און סיי קריסטן האבן געהאט פאר איר גרויס דרך־ ארץ. חוה האט גע־ האט א פײן־פילנדן כאראקטער און האט שטילערהייט, בסתר, געהאלפן לינדערן די ײדישע ארעמקײט אין שטעטל. חוה פלעגט זאגן: ״א דרא־ חוה אװערבוך, היטשינער בעל־עגלה שטײט ביי איר העכער װי א קאברינער בעל־הבית״... תוד װעלכע איז די לעצטע יארן נישט געװען ביי איר בעסטן געזונט, איז געשטארבן אין 1931 אין דראהיטשין. די אװערבוך׳ס האבן געהאט דריי זין און איין טאכטער: זאװל, אברהם, מנחם און מנוחה. אברהם לעבט אין ארץ ישראל און מנוחה אין רוסלאנד. (זע זײטן 78, 187 און 188).